E keqja nuk shfaqet gjithmone ne forma te dukshme apo karikaturale. Shkrimi i Shenjte na meson se Satani vepron shpesh ne fshehtesi, permes pushtetit, korrupsionit, perversitetit dhe sakrilegjes (krh. Gjoni 8:44; Letra e Pare e Pjetit 5:8). Ne kete pikepamje, ngjarjet e lidhura me ishullin e Jeffrey Epstein ngrejne pyetje qe shkojne pertej kriminales dhe hyjne ne dimensionin shpirteror te se keqes se organizuar.

Kisha meson qarte se "Mekati seksual, sidomos kur perfshin te mitur, eshte nje nga format me te renda te rebelimit kunder rendit te krijimit" (KKK 2356). Ne traditen e krishtere, abuzimi i femijeve nuk eshte thjesht krim moral, por perversion i drejtperdrejte i pafajesise, qe ne shume raste shoqerohet me ndikim demonik. Dhe satanizmi, ne kuptimin e tij real dhe jo karikatural, synon:
1. permbysjen e pafajesise
2. perdhosjen e trupit
3. shkaterrimin e dinjitetit njerezor

Fakti qe viktimat ishin vajza te mitura, te rekrutuara, te kontrolluara dhe te perdorura sistematikisht, perputhet me modelet e pershkruara nga ekzorciste katolike si shenja te ritualizimit te se keqes, jo thjesht epsh individual.

Ne Bibel, e keqja rralle vepron ne rruge te hapur. Ajo vepron ne pallate, ne elite, ne rrjete sekrete. Ishulli i izoluar, fluturimet private, fshehtesia ekstreme dhe perfshirja e figurave te fuqishme krijojne nje strukture qe perngjan me kultet e mbyllura, ku rregullat e botes se zakonshme nuk vlejne. Ne historine e Kishes, kultet satanike nuk jane kurre masive, por elitare, te fshehta, dhe te lidhura me pushtetin.

Raportimet per struktura te pazakonta, ambiente rituale, simbole qe nuk kane funksion praktik, jane domethenese per nje lexim simbolik. Satanizmi komunikon permes simbolit, jo permes deklarates publike. Kisha na meson se e keqja imiton te shenjten, duke e shtremberuar ate. Aty ku duhet te kete jete, ka shkaterrim; aty ku duhet te kete dashuri, ka perdhunim; aty ku duhet te kete sakrament, ka sakrilegj.

Jezu Krishti thote: "Drita erdhi ne bote, por njerezit e deshen me shume erresiren" (Gjoni 3:19). Reagimi global ndaj rastit Epstein - vetevrasje e dyshimte, prova te zhdukura, heshtje mediatike per disa emra - prodhon frutin e erresires, jo te se vertetes. Ne teologji, fshehja sistematike e se vertetes eshte nje shenje e bashkepunimit me te keqen.

Teologjikisht, eshte e arsyeshme te flitet per rituale satanike, per keto arsye:
1. abuzimi ritual i te miturve eshte i dokumentuar ne rastet e satanizmit real
2. struktura elitare dhe sekrete perputhen me menyren e veprimit te kulteve
3. perdhosja e pafajesise eshte objektiv qendror i Satanit
4. mungesa e pendeses dhe e drites publike eshte shenje e erresires shpirterore

Ne nje lexim shpirteror, aty ku mekati eshte i organizuar, sistematik dhe i mbrojtur nga pushteti, nuk kemi te bejme vetem me dobesi njerezore, por me ndikim demonik. Nga kendveshtrimi katolik, ishulli i Epstein mund te shihet si nje altar i erret i epokes moderne, ku njeriu i fuqishem adhuron veten, epshin, dhe pushtetin, duke shkelur me te shenjten: femijen. Shen Pali na kujton: "Lufta jone nuk eshte kunder mishit dhe gjakut, por kunder forcave te erresires" (Efesianeve 6:12).