14, kapitulli 33: Manaseu e shkatërron veprën e Ezekisë

• 1 Manaseu kishte dymbëdhjetë vjet kur u bë mbret dhe në Jerusalem mbretëroi pesëdhjetë e pesë vjet.
• 2 Ai bëri atë që është e keqe para Zotit, sipas poshtërsive të paganëve, të cilët Zoti i dëboi para bijve të Izraelit.
• 3 Ai i rindërtoi lartësirat e rrënuara prej të atit, Ezekisë, ndërtoi edhe lterë për Baalët, punoi banirë, nderoi dhe i adhuroi ushtritë qiellore.
• 4 Ai madje ndërtoi edhe lterë në Shtëpinë e Zotit, për të cilën kishte thënë Zoti: Në Jerusalem do të banojë përgjithmonë Emri im.
• 5 I ndërtoi lterët në nder të mbarë ushtrisë qiellore në dy tremet e Shtëpisë së Zotit.
• 6 Ai i kaloi fëmijët e vet nëpër zjarr në luginën e birit të Enomit. Ushtroi magjinë, shortinë, përdorte mjeshtritë magjike, mbante në oborr shpirtpyetës e rropullikëqyrës dhe bëri shumë të këqija të tjera para syve të Zotit, për ta ngacmuar atë.
• 7 E punoi dhe e vendosi një trupore idhulli në Shtëpinë e Hyjit, për të cilën Zoti i ka thënë Davidit e Salomonit, birit të tij: Në këtë Shtëpi dhe në Jerusalem, të cilin e zgjodha ndër të gjitha fiset e Izraelit, do ta vendos Emrin tim përgjithmonë.
• 8 Nuk do të bëj që Izraeli ta luajë këmbën prej tokës që ua kam dhuruar etërve të tyre, por me kusht që t'i ruajnë urdhërimet që ua kam dhënë, tërë Ligjin, urdhrat dhe rregulloret me anë të Moisiut.
• 9 Kështu Manaseu e mashtroi Judën dhe banorët e Jerusalemit të bëjnë të këqija më tepër se të gjitha kombet, të cilët Zoti i kishte zhdukur para fytyrës së bijve të Izraelit.
• 10 Zoti i foli atij dhe popullit të tij, por ata nuk deshën ta dëgjojnë.Burgimi dhe kthimi
• 11 Për këtë arsye Zoti kundër tyre i dërgoi prijësit e ushtrisë së mbretit të asirëve. Ata e zunë dhe e lidhën Manaseun në pranga dhe të lidhur me zinxhirë e çuan në Babilon.
• 12 Ky pasi ra ngusht, iu lut Zotit, Hyjit të vet, dhe u pendua plot përvujtëri para Hyjit të etërve të vet. u
• 13 U lut dhe Zoti pati dhimbje për të, ia dëgjoi lutjen dhe e ktheu në Jerusalem në mbretërinë e vet. Atëherë Manaseu e mori vesh se Zoti është Hyj i vërtetë.
• 14 Pas kësaj ai e ndërtoi murin e jashtëm të Qytetit të Davidit, në perëndim të Gihonit, nga lugina deri te Dera e Peshqve dhe e rrethoi me mure edhe Ofelin. Murin e bëri shumë të lartë. Në çdo fortesë të qyteteve të Judës Manaseu e caktoi prijësin ushtarak.
• 15 I mënjanoi zotat e huaj dhe idhullin nga Shtëpia e Zotit, po ashtu edhe lterët që i kishte ndërtuar në Malin e Shtëpisë së Zotit e në Jerusalem dhe i humbi të gjithë jashtë qytetit.
• 16 Pastaj e rindërtoi lterin e Zotit dhe mbi të i flijoi flitë e pajtimit e të falenderimit dhe i urdhëroi Judesë t'i shërbejë Zotit, Hyjit të Izraelit.
• 17 Megjithatë populli edhe më tej vazhdoi të flijonte mbi lartësira, por tani vetëm Zotit, Hyjit të vet.
• 18 Pjesa tjetër e historisë së Manaseut, lutja e tij drejtuar Hyjit të vet, si dhe fjalët e vegimtarëve që flisnin me të në emër të Zotit, Hyjit të Izraelit, gjenden në Historinë e Mbretërve të Izraelit.
• 19 Lutja e tij si dhe vështrimi i uratës së tij, të gjitha mëkatet e tija si dhe përbuzja, vendet në të cilat ndërtoi lartësira, ku bëri banirë e trupore, para se të kthehej, janë të shkruara në Historinë e Hozait.
• 20 Edhe Manaseu fjeti me etërit e vet. E varrosën në oborrin e shtëpisë së tij. Në vend të tij u bë mbret i biri, Amoni.Kokëfortësia e Amonit
• 21 Amoni ishte njëzet e dy vjeç kur filloi të mbretërojë dhe mbretëroi në Jerusalem dy vjet.
• 22 Bëri të keqen në praninë e Zotit, ashtu si kishte bërë edhe Manaseu, i ati, dhe u flijoi e u shërbeu të gjithë idhujve që i kishte punuar Manaseu.
• 23 Dhe nuk e përvujtëroi vetveten para Zotit, siç ishte përulur Manaseu, ati i tij, madje Amoni bëri edhe shumë të këqija më të mëdha.
• 24 Oborrtarët e tij u përbetuan kundër tij dhe e vranë në shtëpinë e tij,
• 25 por populli i vendit, i vrau të gjithë ata që ishin përbetuar kundër mbretit Amon dhe, në vend të tij, e bënë mbret të birin, Josinë.

14, kapitulli 34: Shikim i përgjithshëm mbi mbretërinë

• 1 Josia ishte tetë vjeç kur u bë mbret. Mbretëroi në Jerusalem tridhjetë e një vjet.
• 2 Bëri atë që është e drejtë në sytë e Zotit dhe i ndoqi udhët e Davidit, stërgjyshit të vet. Nuk u shmang as në të djathtë as në të majtë.Reformat e para
• 3 Në vitin e tetë të mbretërimit të vet, kur ende ishte djalosh, nisi ta kërkonte Hyjin e stërgjyshit të vet Davidit. Në të dymbëdhjetin vit filloi ta pastronte Judën dhe Jerusalemin prej lartësirave, prej banirëve, prej idhujve të gdhendur e të derdhur.
• 4 Ndër sytë e tij i rrënuan lterët e Baalëve edhe lterët e kemimit që ishin të vënë përmbi ta. Banirët dhe idhujt e gdhendur e të derdhur i rrënoi e i copëtoi, dhe grimcat e tyre i shpëdau përmbi varret e atyre që u kishin kushtuar fli.
• 5 Eshtrat e priftërinjve i dogji mbi lterët e tyre. E pastroi Judën dhe Jerusalemin,
• 6 por edhe qytetet e Manaseut, të Efraimit e të Simonit deri në Neftali, kudo në sheshet e tyre
• 7 i rrënoi lterët e banirët, ndërsa idhujt e gdhendur i copëtoi në grimca. I rrënoi të gjithë lterët e kemimit në mbarë tokën e Izraelit dhe atëherë u kthye në Jerusalem.Punimet në Tempull
• 8 Në vitin e tetëmbëdhjetë të mbretërimit të vet, pasi e pastroi vendin dhe Tempullin, e ngarkoi birin e Eselisë, Safanin, prijësin e qytetit Maasinë, dhe birin e Joakazit, Johën, kancelar për ta rindërtuar Shtëpinë e Zotit, Hyjit të tij.
• 9 Këta shkuan te Helcia që ishte kryeprift, dhe, pasi i morën prej tij paratë që kishin qenë dhuruar në Shtëpinë e Zotit dhe që i kishin mbledhur levitët, derëtarët e faltores prej Manaseut dhe Efraimit dhe prej mbarë Tepricës së Izraelit si dhe prej mbarë Judës, Beniaminit e banorëve të Jerusalemit,
• 10 ua dhanë në dorë kryepunëtorëve që i mbikëqyin punimet në Shtëpinë e Zotit. Këta ua dhanë punëtorëve që punonin në Shtëpinë e Zotit për ta rindërtuar Tempullin, për ta përforcuar ku ishte ligështuar.
• 11 U dhanë d. t. th. marangozëve e mjeshtrave të gurit për të blerë gurë latimi dhe lëndë për trarë për ta forcuar godinën dhe shtëpitë që i kishin rrënuar mbretërit e Judës.
• 12 Këta njerëz e kryenin punën me ndërgjegje. Në krye të punëtorëve ishin: Jahati e Abdia, levitë prej bijve të Merariut, Zakaria e Mosolami, prej bijve të Kaatit. Këta i drejtonin punimet. Të gjithë levitët që ishin mjeshtër në vegla muzikore,
• 13 i mbikëqyin barrëmbartësit dhe i drejtonin të gjithë ata që bënin punë të ndryshme. Prej levitëve ishin shkruesit, mbikëqyrësit dhe derëtarët.Zbulimi i Ligjit
• 14 Kur po i dorëzonin paratë që kishin qenë sjellë në Tempullin e Zotit, prifti Helci e gjeti Librin e Ligjit të Zotit dërguar me anë të Moisiut.
• 15 Helcia i tha shkruesit Safan: E kam gjetur Librin e Ligjit në Shtëpinë e Zotit. Dhe ia dha.
• 16 Ky e çoi vëllimin te mbreti dhe i lajmëroi: Gjithçka ke urdhëruar të bëhet, shërbëtorët e tu po e zbatojnë.
• 17 Paratë që ishin në Shtëpinë e Zotit i zbrazën dhe ua dhanë kryepunëtorëve dhe punëtorëve.
• 18 Pastaj shkruesi Safan e njoftoi mbretin e i tha: Prifti Helci ma dha një libër. Dhe Safani ia lexoi mbretit librin.
• 19 Kur mbreti i dëgjoi fjalët, i shqeu petkat e veta
• 20 dhe i urdhëroi Helcisë, Ahikamit, birit të Safanit, Abdonit, birit të Mikës, si dhe shkruesit Safan dhe shërbëtorit të mbretit Asajë:
• 21 Shkoni e këshillohuni me Zotin në vendin tim e të mbarë Tepricës të mbetur të Izraelit e të Judës lidhur me fjalët e librit që është gjetur. I madh duhet të jetë zemërimi i Zotit që është zbrazur mbi ne për shkak se etërit tanë nuk i kanë zbatuar fjalët pikërisht ashtu siç janë të shkruara në këtë vëllim.Përgjigjja e profeteshës
• 22 Helcia, bashkë me këta që kishin qenë dërguar prej mbretit, shkoi te profetesha Holdë, që ishte gruaja e Selum Tekue Haraasit, rojëtarit të petkave që banonte në Jerusalem në qytetin e ri. Ia thanë fjalët që i kishin
• 23 e ajo u përgjigj: Kështu thotë Zoti, Hyji i Izraelit: Thuajini njeriut që ju ka dërguar tek unë:
• 24 Kështu thotë Zoti: Ja, unë do t'i çoj të gjitha të zezat mbi këtë vend e mbi banorët e tij, të gjitha mallkimet që janë të shkruara në këtë libër, të cilin e lexuan para mbretit të Judës,
• 25 sepse më lanë mua e u flijuan zotave të huaj për të më ngacmuar mua me hidhërim me të gjitha veprat e duarve të veta: prandaj do të zbrazet zemërimi im mbi këtë vend e kurrë nuk do të shuhet.
• 26 Kurse mbretit të Judës, që ju dërgoi për të marrë këshillë prej Zotit, thuajini kështu: Kështu thotë Zoti, Hyji i Izraelit: Pasi i dëgjove fjalët e vëllimit
• 27 dhe pasi t'u përmallua zemra dhe u përvujtërove para Hyjit kur i dëgjove fjalët që janë thënë kundër këtij vendi dhe kundër banorëve të Jerusalemit, e, i përvujtëruar para meje, i shqeve petkat e tua e qave para meje, edhe unë gjithashtu të dëgjova; është fjala e Zotit.
• 28 Ja, do të bashkoj me etërit e tu e në paqe do të vendosesh në varrin tënd; sytë e tu nuk do ta shohin të keqen që unë do ta çoj mbi këtë vend e mbi banorët e tij.Ata i treguan mbretit gjithçka kishte thënë ajo.Përtëritja e besëlidhjes
• 29 Atëherë mbreti i bashkoi të gjithë krerët e Judës e të Jerusalemit,
• 30 shkoi në Shtëpinë e Zotit bashkë me të gjithë burrat e Judës e me banorët e Jerusalemit: priftërinj, levitë, mbarë populli, prej më të voglit e deri te më i madhi. Mbreti në Shtëpinë e Zotit i lexoi para tyre të gjitha fjalët e vëllimit të Besëlidhjes së gjetur në Shtëpinë e Zotit.
• 31 Mbreti, në këmbë në mëkëmbëzën e vet, bëri besëlidhje para Zotit se do të ecë pas tij, do t'i ruajë urdhërimet e tija, dëshmitë dhe rregulloret e tija me gjithë zemrën e vet e me gjithë shpirtin e vet dhe se do t'i zbatojë fjalët e besëlidhjes që janë të shkruara në këtë libër.
• 32 Kërkoi gjithashtu të betohen për këtë gjë të gjithë ata që u gjetën në Jerusalem e në Beniamin. Banorët e Jerusa lemit vepruan siç kërkon besëlidhja e Zotit, Hyjit të etërve të tyre.
• 33 Prandaj Jozia i mënjanoi të gjitha fëlliqësitë nga të gjitha krahinat e bijve të Izraelit. Bëri që të gjithë ata që jetonin në Izrael t'i shërbejnë Zotit, Hyjit të vet. Gjatë tërë jetës së tyre nuk u larguan nga Zoti, Hyji i etërve të tyre.

14, kapitulli 35: Përgatitja për Pashkë

• 1 Atëherë Jozia i kremtoi Pashkët në nder të Zotit në Jerusalem. Pashkët i flijoi në të katërmbëdhjetën ditë të muajit të parë.
• 2 Jozia i rivendosi priftërinjtë në shërbesat e tyre dhe u dha zemër të shërbejnë në Shtëpinë e Zotit.
• 3 Levitëve, që e mësonin mbarë Izraelin dhe që ishin të shuguruar për Zotin, u tha: Vendoseni Arkën e shenjtë në Tempullin, që e ndërtoi Salomoni, biri i Davidit, mbreti i Izraelit. Më nuk do ta mbartni në krah. Tani e tutje shërbeni Zotit, Hyjit tuaj, dhe popullit të tij, Izraelit!
• 4 Organizohuni sipas vëllazërive tuaja, sipas rendeve që i ka shkruar Davidi, mbreti i Izraelit, dhe i përshkroi Salomoni, biri i tij.
• 5 Shërbeni në Shenjtërore sipas rendeve të vëllazërive të vëllezërve tuaj, të bijve të popullit, sipas ndarjes së vëllazërive të levitëve.
• 6 Kështu, pra, thei qengjin e Pashkëve, shenjtërohuni dhe bëni gati vëllezërit tuaj, të plotësohet gjithçka sipas fjalës së Zotit që u trashëgua nëpër Moisiun.Kremtimi
• 7 Jozia i dhuroi popullit, që kishte ndodhur aty, për të kremtuar Pashkët tridhjetë mijë qengja e keca edhe tri mijë bagëti të trasha: të gjitha këto nga gjëja e mbretit.
• 8 Prijësit e tij vullnetarisht dhuruan për popull, për priftërinj e për levitë: Helcia, Zakaria e Jehieli, prijësit e Shtëpisë së Zotit, u dhuruan priftërinjve për të kremtuar Pashkët së bashku bagëti të imëta dy mijë e gjashtëqind dhe bagëti të trasha treqind krerë.
• 9 Konenia, Semeja e Natanaeli, vëllezërit e tij, Hasabia, Jahieli e Jozabali, prijësit e levitëve, u dhuruan levitëve të tjerë për të kremtuar Pashkët pesë mijë bagëti të imëta e pesëqind bagëti të trasha.
• 10 Kështu gjithçka u bë gati për shërbesë: priftërinjtë zunë vendet e veta, po ashtu edhe levitët, sipas ndërresave, sipas urdhrit të mbretit.
• 11 U flijuan Pashkët: priftërinjtë e derdhën gjakun me duart e veta e levitët i rropën bagëtitë e flive të shkrumbimit.
• 12 E ndanë veçmas flinë e shkrumbimit për t'ua dhënë bijve të popullit, për t'ia kushtuar Zotit siç shkruan në Librin e Moisiut. Ashtu bënë edhe bagëtitë e trasha.
• 13 Sipas zakonit e poqën Qengjin e Pashkëve në zjarr, kurse flitë e tjera të kushtimit i zien në kusi, në vegsha, në tigan dhe ia ndanë me kujdes mbarë popullit.
• 14 Për vete e për priftërinj bënë gati më vonë, sepse, duke i kushtuar flitë e shkrumbimit dhe të dhjamit, priftërinjtë qenë të zënë deri në mbrëmje e për këtë arsye levitët përgatitën për vete e për priftërinjtë, bijtë e Aronit, më në fund.
• 15 Ndërkaq këngëtarët, bijtë e Asafit, qëndronin në vendet e veta, sipas urdhrit të Davidit, të Asafit, të Hemanit e të Iditunit, profetëve të mbretit. Derëtarët qëndronin në çdo derë. Ata nuk e lëshuan shërbimin, sepse levitët, vëllezërit e tyre e përgatitnin ushqimin për ta.
• 16 Kështu, pra, atë ditë qe përgatitur gjithçka si lypet për shërbesën e Zotit për t'i kremtuar Pashkët dhe për të kushtuar flitë e shkrumbimit mbi lterin e Zotit si kishte urdhëruar mbreti Jozi.
• 17 Bijtë e Izraelit që kishin ndodhur aty i kremtuan Pashkët dhe të Pabrumet aso kohe për gjashtë ditë.
• 18 Nuk qenë kremtuar Pashkë të tjera si këto në Izrael që në kohën e profetit Samuel dhe madje asnjë prej të gjithë mbretërve të Izraelit nuk i kremtoi Pashkët si Jozia me priftërinj, levitë, me mbarë Judën dhe Izraelin që kishte ndodhur aty e me banorët e Jerusalemit.
• 19 Këto Pashkë u kremtuan në të tetëmbëdhjetin vit të mbretërimit të Jozisë.Fundi tragjik i mbretërisë
• 20 Pasi Jozia e ripërtëriu Tempullin, erdhi Nekao, mbreti i Egjiptit, për të luftuar në Karkamis, përbri Eufratit. Jozia i doli përballë.
• 21 Nekaoja i dërgoi lajmëtarë e i tha: S'kam punë me ty, o mbreti i Judës! Nuk po vij sot kundër teje, por kam luftë me një shtëpi tjetër, kundër të cilës më ka urdhëruar Hyji të shkoj me nxitim.
• 22 Jozia nuk deshi të kthehet, por me guxim u bë gati për luftë kundër tij, e nuk i dëgjoi fjalët e Hyjit prej gojës së Nekaos. Shkoi të luftojë kundër tij në fushën e Magedos.
• 23 Shigjetarët e plagosën aty. Jozia atëherë u tha djelmoshave të vet: Më nxiri nga luftimi, sepse jam plagosur rëndë.
• 24 Ata e kaluan prej karroce në një karrocë tjetër dhe e çuan në Jerusalem. Vdiq dhe u varros në varrezat e etërve të vet: mbarë Juda e Jerusalemi i bënë gjëmë.
• 25 Edhe Jeremia vojtoi për Jozinë. Të gjithë vajtorët e vajtoret deri në ditën e sotme në vajtimet e tyre ende përkujtojnë Jozinë. Ky u bë zakon në Izrael dhe gjendet i shënuar ndër Vajtime.
• 26 Veprat tjera të Jozisë, dëshmitë e dashurisë së tij që janë të urdhëruara me Ligjin e Zotit,
• 27 si dhe veprat e tija, prej fillimit e deri në fund, janë të shkruara në Librin e Mbretërve të Izraelit e të Judës.