11, kapitulli 10: Pasuria e Salomonit

• 1 Por edhe mbretëresha e Sabës, duke pasë dëgjuar për zërin e madh që kishte arritur Salomoni në saje të Emrit të Zotit, erdhi ta sprovojë në gjëegjëza.
• 2 Ajo erdhi në Jerusalem me një ndjekësori të madhe shumë, me pasuri, me deve të ngarkuara me erëra të mira, me shumë ar dhe gurë të paçmueshëm; erdhi te Salomoni dhe bisedoi me të për gjithçka që kishte në zemrën e saj.
• 3 Salomoni iu përgjigj të gjitha pyetjeve: s'qe asnjë çështje aq e panjohur për të, sa të mos dinte t'i jepte përgjigje.
• 4 Duke parë mbretëresha e Sabës dijen e Salomonit, shtëpinë; pallatin, që kishte ndërtuar,
• 5 ushqimet në tryezën e tij, banesat e oborrtarëve, fisnikërinë e mëkëmbësve të tij, petkat e tyre, verëqitësit; flitë e shkrumbimit që i kushtonte në Shtëpinë e Zotit, mbeti pa frymë!
• 6 Ajo i tha mbretit: Paskan qenë të vërteta fjalët që i kam dëgjuar të fliteshin në vendin tim për ty e për dijen tënde.
• 7 Unë nuk u besoja atyre që më tregonin deri Tani që erdha e pashë me sytë e mi dhe po shoh se as gjysmën s'm'i paskan pasë treguar! Qenka më e madhe dija jote dhe pasuria sesa kam dëgjuar unë!
• 8 Lum njerëzit e tu dhe lum shërbëtorët e tu që gjenden përherë pranë teje dhe dëgjojnë urtësinë tënde!
• 9 Qoftë bekuar Zoti, Hyji yt, që i paske pëlqyer dhe të paska vënë mbi fronin e Izraelit; duke qenë se Zoti e do Izraelin për amshim, ai edhe të vuri mbret që ta ushtrosh të drejtën e drejtësinë.
• 10 Ajo i dhuroi mbretit njëqind e njëzet talenta ar, erëra të mira pa masë dhe shumë gurë të paçmueshëm: kurrë nuk u sollën më aq erëra të mira, sa i dhuroi mbretëresha e Sabës Salomonit mbret.
• 11 Edhe flota e Hiramit, që mbartte ar prej Ofirit, solli nga Ofiri dru rrëshinore me shumicë dhe gurë të paçmueshëm.
• 12 Me dru rrëshinore mbreti punoi parmakët për Shtëpinë e Zotit, për pallatin mbretëror si dhe lira e cetra për këngëtarë. Kurrë më nuk u sollën aq dru rrëshinore as nuk u pa deri tani.
• 13 Mbreti Salomon i dha mbretëreshës së Sabës sa dëshironte dhe kishte kërkuar, përveç sa i kishte dhënë si dhuratë mbretërore. Atëherë ajo u kthye e shkoi në vendin e vet bashkë me shërbëtorët e vet.Pasuria e Salomonit
• 14 Pesha e arit që i vinte çdo vit Salomonit, ishte gjashtëqind e gjashtëdhjetë e gjashtë talenta ari,
• 15 pa llogaritur sa i vinte nga taksat e nënshtetasve, nga shitjet e tregtarëve, nga mbretërit e Arabisë dhe nga prijësit e vendit.
• 16 Mbreti Salomon i punoi dyqind shqyta ari të kulluar, për secilin shqyt i shkonte nga gjashtëqind sikla ar;
• 17 punoi edhe treqind shqyta të vegjël, ari të kulluar, për secilin prej tyre duheshin tri mina ar. Këta shqyta mbreti i vendosi në pallatin e quajtur Pylli i Libanit.
• 18 Mbreti Salomon punoi edhe një fron të madh fildishi dhe e veshi me ar të pastër.
• 19 Froni kishte gjashtë shkallë; shpinëza ishte e rrumbullakët; bërrylëzore kishte dy në këtë e në atë anë të ndenjëses e në krye të bërrylëzoreve kishte nga një luan;
• 20 në gjashtë shkallët qëndronin, këndej e andej, dymbëdhjetë luanë. Diçka si ky fron nuk qe punuar në asnjë mbretëri.
• 21 Po edhe të gjitha kupat, me të cilat pinte mbreti Salomon, ishin të arta si dhe mbarë enët e pallatit Pylli i Libanit, ishin prej ari të pastër; asnjë s'ishte prej argjendi, sepse argjendi nuk çmohej në kohën e Salomonit.
• 22 Sepse mbreti kishte në det anijet e Tarsit bashkë me flotën e Hiramit dhe një herë në tre vjet ktheheshin e sillnin ar, argjend, fildish, majmuna e pavoda.
• 23 Kështu, pra, Salomoni mbert u bë më i madhi ndër të gjithë mbretërit e botës për nga pasuria dhe dija.
• 24 Mbarë bota dëshironte ta shihte Salomonin për t'ia dëgjuar urtësinë e tij me të cilën e kishte pajisur Hyji zemrën e tij.
• 25 Gjithkush i sillte dhuratat e veta: gjëra argjendi, gjëra ari, petka, armë, erëra të mira, kuaj e mushq dhe kështu vit për vit.Karrocat e Salomonit
• 26 Salomoni mblodhi karroca e kuaj. Kishte një mijë e katërqind karroca lufte dhe dymbëdhjetë mijë kuaj dhe i vendosi nëpër qytete karrocash lufte dhe te mbreti në Jerusalem.
• 27 Salomoni ia arriti të kishte në Jerusalem argjend me shumicë porsi gurë; dhe dru cedri kishte aq shumë sa ç'janë fiqtë e egër në Sefelë!
• 28 Kuajt e Salomonit vinin prej Egjiptit e prej Koes, sepse tregtarët e mbretit i blinin me çmim të caktuar nga Koa.
• 29 Një karrocë e blerë në Egjipt, kushtonte gjashtëqind sikla të argjendtë, kurse një kalë njëqind e pesëdhjetë. Kështu të gjithë mbretërit e hetenjve e të Sirisë i shitnin me anë të tregtarëve.

11, kapitulli 11: Gratë e Salomonit

• 1 Mbreti Salomon dashuroi shumë gra të huaja: përveç bijës së faraonit, edhe moabite, amonite, idumease, sidonite dhe hetease;
• 2 bija popujsh për të cilat u tha Zoti bijve të Izraelit: Mos hyni tek ato as prej tyre të mos hyjnë te bijat tuaja, sepse s'ka dyshim që do t'i kthejnë zemrat tuaja t'i ndiqni zotat e tyre. Me të tilla u lidh Salomoni me dashuri.
• 3 Kishte shtatëqind gra pothuajse mbretëresha e treqind shemra. Gratë ia prishën zemrën.
• 4 Dhe kur Salomoni u plak, gratë e tija ia prishën zemrën e i ndoqi hyjnitë e huaja dhe zemra e tij nuk i përkiste më plotësisht Zotit, Hyjit të tij, sikurse zemra e Davidit, babait të tij.
• 5 Salomoni ndiqte Astartën, hyjneshën e sidonëve e Melkomin, idhullin e amonëve.
• 6 Kështu Salomoni bëri çka nuk i pëlqente Zotit dhe nuk i qe besnik Zotit, sikurse qe Davidi, baba i tij.
• 7 Atëherë Salomoni i ndërtoi një lartësirë Kamosit, idhullit të moabitëve, në malin që është përballë Jerusalemit, dhe Melkomit, idhullit të bijve të Amonit.
• 8 Kështu bëri edhe për të gjitha gratë e veta të huaja, të cilat u kushtonin kem dhe fli hyjnive të veta.
• 9 Prandaj edhe Zoti iu hidhërua Salomonit, sepse e largoi mendjen e vet prej Zotit, Hyjit të Izraelit, i cili iu dëftua dy herë
• 10 dhe i kishte urdhëruar mu këtë: të mos i ndiqte hyjnitë e huaja. Por ai nuk zbatoi çka i kishte urdhëruar Zoti.
• 11 Kështu që edhe Zoti i tha Salomonit: Pasi bëre kështu e nuk e mbajte Besëlidhjen time as urdhërimet e mia që t'i dhashë, unë do ta marr prej teje mbretërinë tënde e do t'ia jap një shërbëtori tënd.
• 12 Megjithatë këtë s'do ta bëj për të gjallë tënd, për dashuri të Davidit, babait tënd; do ta marr prej duarve të djalit tënd.
• 13 Por as prej tij s'do ta marr tërë mbretërinë, birit tënd do t'i jap vetëm një fis për shkak të shërbëtorit tim Davidit e për shkak të Jerusalemit që e kam zgjedhur.Armiqtë e jashtëm të Salomonit
• 14 Por Zoti i ngriti Salomonit një kundër shtar: Adadin idumeas, që ishte nga familja mbretërore e Edomit.
• 15 Kur i kishte mundur Davidi edomasit dhe, kur Joabi, prijësi i ushtrisë, shkoi për t'i varrosur të vrarët, dhe pasi i vrau të gjithë meshkujt në Idume,
• 16 -sepse atje qëndroi për gjashtë muaj Joabi dhe mbarë Izraeli derisa ua humbën farën të gjithë meshkujve në Idume
• 17 Adadi me njerëzit e vet, idumeas, shërbëtorët e t'et, iku për të shkuar në Egjipt. Adadi asohere ishte djalosh shumë i vogël.
• 18 U nisën prej Madianit e arritën në Faran. I morën me vete disa njerëz prej Faranit e shkuan në Egjipt te faraoni, mbreti i Egjiptit, që i dha banesën, i siguroi ushqimin e i dha toka.
• 19 Adadi gjeti përkrahje të madhe te faraoni, aq sa ia dha për grua të motrën e gruas së vet, motrën e Tafnesës, mbretëreshës.
• 20 Motra e Tafnesës i lindi djalë, Genubatin, dhe Tafnesa e rriti djalin në shtëpinë e faraonit. Genubati qëndroi në shtëpinë e faraonit me bijtë e tij.
• 21 Kur dëgjoi Adadi se Davidi kishte pushuar pranë të parëve të tij dhe se Joabi, prijësi i ushtrisë, kishte vdekur, i tha faraonit: Më lejo të shkoj në vendin tim.
• 22 Faraoni i tha: Çfarë po të mungon tek unë që kërkon të shkosh në vendin tënd? Ai iu përgjigj: Asgjë; por, po të lutem, më lër të shkoj.
• 23 Hyji i ngriti Salomonit edhe një kundërshtar tjetër: Razonin, birin e Eliadës, që kishte ikur prej Adadezerit, mbretit të Sobës, zotërisë së vet.
• 24 Ky i bashkoi rreth vetes disa trima dhe u bë kapedan i çetës. Por, meqenëse Davidi i vriste, kishin shkuar në Damask, ngulën aty dhe sunduan Damaskun.
• 25 Ky ishte kundërshtar i Izraelit gjatë tërë jetës së Salomonit; pos kësaj edhe e keqja që ishte Adadi. E urreu Izraelin e mbretëroi në Siri.Kryengritja e Jeroboamit
• 26 Po edhe Jeroboami, biri i Nabatit, një efratas nga Sareda, nëpunës i Salomonit, nëna e të cilit quhej Sarvë e ishte grua e ve, çoi kokë kundër mbretit.
• 27 Dhe ja, shkaku i kryengritjes kundër mbretit: Salomoni po ndërtonte Melon e po rrafshonte humnerën e Qytetit të Davidit, t'et.
• 28 E Jeroboami ishte burrë i fortë e i vyeshëm. Salomoni, duke e parë djaloshin se si punonte, e emëroi mbikëqyrës të të gjithë punonjësve të shtëpisë së Jozefit.
• 29 E ndodhi që asohere Jeroboamin, dalë nga Jerusalemi, ta takojë në rrugë Ahia profet, prej Silos. Ahia ishte mbështjellë me mantel të ri. Ishin quk vetëm në fushë.
• 30 Ahia mori leshnikun e vet të ri, me të cilin ishte i mbështjellë, e shqeu në dymbëdhjetë pjesë
• 31 e i tha Jeroboamit: Merri dhjetë pjesë, sepse kështu thotë Zoti, Hyji i Izraelit': Ja, unë do ta heq prej dorës së Salomonit mbretërinë e do të t'i jap ty dhjetë fise.
• 32 Atij do t'i lë vetëm një fis për shkak të Davidit, shërbëtorit tim, e për shkak të qytetit të Jerusalemit që, prej të gjitha fiseve të Izraelit e zgjodha për vete.
• 33 Arsyeja është se më lanë mua e adhuruan Astartën, hyjneshën e sidonëve, Kamosin, hyjin e moabitëve, Melkomin, hyjin e bijve të Amonit dhe nuk ecën udhëve të mia; nuk bëjnë çka është e drejtë para syve të mi, as s'i zbatojnë urdhërimet e ligjet e mia porsi Davidi, baba i tij.
• 34 Nuk do t'ia heq dore mbarë mbretërinë, por do ta lë prijës për të gjithë jetën e tij për shkak të Davidit, shërbëtorit tim, që e kam zgjedhur, dhe i cili i mbajti urdhërimet e ligjet e mia.
• 35 Mbretërinë do ta marr prej dorës së djalit të tij e ty do të t'i jap dhjetë fise,
• 36 kurse djalit të tij do t'i jap vetëm një fis që t'i mbesë shërbëtorit tim Davidit një llambë e ndezur para meje në Jerusalem, qytet që e zgjodha vetë për të banuar aty Emri im.
• 37 Ty do të të marr që të mbretërosh mbi gjithçka të dëshirosh e të jesh mbret mbi Izraelin.
• 38 Nëse do të dëgjosh gjithçka të të urdhëroj, nëse do të ecësh udhëve të mia, nëse do të bësh çka është e drejtë para syve të mi, duke mbajtur urdhërimet e mia e ligjet e mia, siç bëri Davidi, shërbëtori im, unë do të jem me ty dhe do ta ndërtoj një brez mbretëror të qëndrueshëm, siç ia ndërtova Davidit, e ty do të ta jap Izraelin.
• 39 Me këtë gjë do ta përul farën e Davidit, megjithëse jo për përgjithmonë'.
• 40 Salomoni kërkoi ta vrasë Jeroboamin, por ky u çua e iku në Egjipt të Sesaku, mbreti i Egjiptit. Jeroboami qëndroi në Egjipt deri në vdekjen e Salomonit.Përfundimi i mbretërisë
• 41 Veprat e tjera të Salomonit, gjithçka bëri, dhe urtësia e tij, ja të gjitha janë të shkruara në Librin e Veprave të Salomonit.
• 42 Mbretërimi i Salomonit në Jerusalem mbi mbarë Izraelin zgjati dyzet vjet.
• 43 Salomoni fjeti me etërit e vet dhe qe varrosur në Qytetin e Davidit, babait të tij.Në vend të tij mbretëroi Roboami, i biri.

11, kapitulli 12: Kuvendi në Sikem

• 1 Roboami erdhi në Sikem, sepsembarë Izraeli ishte bashkuar atje për ta shpallur mbret.
• 2 Posa e mori vesh Jeroboami, biri i Nabatit; sepse ishte ende i ikur larg Salomonit mbret në Egjipt; u kthye nga Egjipti,
• 3 pasi çuan dhe e thirrën. Erdhi, pra, Jeroboami dhe mbarë bashkësia e Izraelit dhe biseduan me Roboamin. I thanë:
• 4 Yt atë na ka vënë zgjedhë tepër të rëndë. Ti tani na e lehtëso pakëz skllavërinë e tët eti edhe zgjedhën tepër të rëndë që na ka ngarkuar, dhe ne do të jemi shërbëtorët e tu.
• 5 Ai u përgjigj: Shkoni dhe ejani përsëri pas tri ditësh tek unë. Pasi populli shkoi,
• 6 Mbreti Roboam u këshillua me pleqtë që kishin qenë në shërbimin e babait të tij Salomonit kur ky ishte ende gjallë. U tha: Ç'këshillë më jepni që t'i përgjigjem këtij populli?
• 7 Ata i thanë: Në qoftë se ia pranon fjalën sot këtij populli, nëse u shërben, nëse ua pranon kërkesën e tyre e nëse u flet fjalë të buta, gjithmonë do të jenë shërbëtorë të tu.
• 8 Por ai nuk e pranoi këshillën që i dhanë pleqtë, po u këshillua me të rinj që ishin rritur bashkë me të dhe ishin ndjekësit e tij.
• 9 I pyeti ata: Ç'këshillë më jepni që t'i përgjigjem këtij populli që më tha: 'Na e lehtëso zgjedhën që yt atë na ka ngarkuar'?
• 10 Djelmoshat që ishin rritur me të, iu përgjigjën: Kështu thuaj këtij populli që bisedoi me ty e të tha: 'Yt atë na ngarkoi zgjedhë të rëndë, ti na e lehtëso'; ti thuaju kështu: 'Gishti i vogël imi është më i trashë se të hollët e tim eti.
• 11 Tashti, im atë ju ka vënë zgjedhë të rëndë, kurse unë do ta rëndoj ende zgjedhën tuaj; im atë ju rrahu me frushkuj, kurse unë do t'ju rrah me frushkuj me gallomë të metaltë.
• 12 Erdhi, pra, Jeroboami dhe mbarë bashkësia e Izraelit te Roboami të tretën ditë, siç u kishte thënë mbreti: Kthehuni tek unë të tretën ditë!
• 13 Mbreti iu përgjigj popullit ashpër duke e përbuzur këshillën që i kishin dhënë pleqtë,
• 14 dhe iu përgjigj sipas këshillës së të rinjve. U tha: Im atë e ka bërë të rëndë zgjedhën tuaj, kurse unë do ta bëj edhe më të rëndë; im atë ju rrahu me frushkuj, kurse unë do t'ju rrah me frushkuj me gallomë të metaltë.
• 15 Mbreti nuk e dëgjoi popullin, sepse kështu e rregulloi Zoti që të shkonte në vend fjala e tij që ia tha Jeroboamit, birit të Nabatit, me anë të Ahisë së Silos.
• 16 Kur mbarë Izraeli pa se mbreti s'donte ta dëgjonte, tërë populli iu përgjigj e i tha: Ç'pjesë kemi në Davidin?Ose ç'trashëgim në birin e Isait?Në tendat e tua, o Izrael!Tani kujdesu për shtëpinë tënde, David!Mbarë Izraeli shkoi në tendat e veta.
• 17 Roboami vazhdoi të mbretërojë mbi bijtë e Izraelit që banonin në qytetet e Judës.
• 18 Mbreti Roboam dërgoi Adoniramin, mbi këqyrësin e angarisë, porse mbarë Izraeli e vrau me gurë dhe ai vdiq, kurse mbreti Roboam, shpejt e shpejt kërceu në karrocë dhe iku në Jerusalem.
• 19 Kështu Izraeli u nda prej shtëpisë së Davidit deri në ditën e sotme.Ndarja politike
• 20 Kur izraelitët morën vesh se ishte kthyer Jeroboami, çuan dhe e thirrën në mbledhje dhe e bënë mbret mbi mbarë Izraelin. S'u gjet askush që të donte ta ndiqte shtëpinë e Davidit, përveç fisit të Judës, të vetmit.
• 21 Roboami erdhi në Jerusalem, e bashkoi mbarë shtëpinë e Judës dhe fisin e Beniaminit: njëqind e tetëdhjetë mijë ushtarë, luftëtarë të zgjedhur, për të luftuar kundër shtëpisë së Izraelit për t'ia kthyer mbretërinë Roboamit, birit të Salomonit.
• 22 Porse fjala e Zotit i qe drejtuar Semeit, njeriut të Hyjit. I tha:
• 23 Fol me Roboamin, birin e Salomonit, mbretin e Judës, dhe me mbarë shtëpinë e Judës e të Beniaminit si dhe me mbarë popullin tjetër e thuaj:
• 24 'Kështu thotë Zoti: Ruaj se dilni e luftoni kundër vëllezërve tuaj, bijve të Izraelit! Secili le të kthehet në shtëpinë e vet! Shkaktari i kësaj jam unë!E dëgjuan fjalën e Zotit dhe u kthyen siç u urdhëroi Zoti.
• 25 Jeroboami e fortifikoi Sikemin në malet e Efraimit dhe nguli të banojë në të. Pastaj doli prej andej dhe fortifikoi edhe Fanuelin.Ndarja fetare
• 26 Jeroboami bëri këtë pleqësi: Në këtë gjendje që është mbretëria do t'i kthehej shtëpisë së Davidit,
• 27 në qoftë se populli shkon për të kushtuar fli në Shtëpinë e Zotit në Jerusalem dhe zemra e këtij populli do të kthehet te zotëria i vet Roboami, mbret i Judës, do të më vrasin dhe do të kthehen te Roboami, mbreti i Judës.
• 28 Mbreti, pasi u këshillua, punoi dy viça të artë dhe i tha popullit: Mos shkoni më në Jerusalem! Ja, o Izrael, zotat e tu, që të nxorën nga dheu i Egjiptit.
• 29 Njërin e vendosi në Betel e tjetrin e vuri në Dan.
• 30 Ja, pra, këtu qëndron mëkati: populli shkonte para njërit prej tyre deri në Dan.
• 31 Jeroboami ndërtoi tempuj në lartësi dhe bëri priftërinj, njerëz të marrë nga populli i thjeshtë që s'ishin prej bijve të Levit.
• 32 Caktoi pastaj edhe një të kremte në të tetin muaj, të pesëmbëdhjetën ditë të muajit, porsi e kremtja që festohej në Jude dhe u ngjit në lter. Kështu veproi në Betel për t'u flijuar viçave që kishte punuar. Në Betel i caktoi edhe priftërinjtë për tempujt që kishte ndërtuar në lartësi.
• 33 Dhe u ngjit në lterin që kishte ndërtuar në Betel, të pesëmbëdhjetën ditë të muajit të tetë, që e kishte caktuar sipas mendimit të vet! E bëri festë për bijtë e Izraelit dhe u ngjit në lter për ta djegur kemin.