16, kapitulli 8: Lindja e judaizmit: Esdra e lexon Ligjin. Festa e Tendave

• 1 Kur arriti muaji i shtatë, izraelitët ishin vendosur në qytetet e veta.Atëherë u bashkua mbarë populli si një njeri i vetëm në sheshin që është para derës së Ujërave dhe i thanë skribit Esdra ta sjellë librin e Ligjit të Moisiut, që Zoti ia kishte dhuruar Izraelit.
• 2 Atëherë prifti Esdra e solli Ligjin para tubimit që e përbënin burra, gra dhe të gjithë ata që janë të aftë të kuptojnë. Ishte dita e parë e muajit të shtatë.
• 3 Në sheshin që është para derës së Ujërave, filloi ta lëxonte librin prej agimit deri në mesditë, përpara burrave, grave dhe të gjithë atyre që ia kishin arritur dritës së arsyes. I tërë populli e dëgjonte me kujdes librin e Ligjit.
• 4 Skribi Esdra qëndronte mbi një kuvendore të drunjtë që e kishin punuar për këtë qëllim. Pranë tij qëndronin: në të djathtë të tij Matatia, Semeja, Ania, Uria, Helcia e Maasia, kurse në të majtë ishin Fadaja, Misaeli, Melkia, Hasumi, Hasbadana, Zakaria e Mosolami.
• 5 Esdra e hapi Librin para syve të terë popullit; sepse qëndronte pak më lart se populli; dhe, kur e hapi librin, u ngrit në këmbë i tërë populli.
• 6 Atëherë Esdra e bekoi Zotin, Hyjin e madh; ndërsa i tërë populli me duar lart, u përgjigj: Amen, amen! pastaj u përkulën dhe e adhuruan Hyjin me fytyrën e ulur deri në tokë.
• 7 Levitët Jezuai, Baniu, Serebia, Jamini, Akubi, Septaji, Hodia, Maasia, Celita, Azaria, Jozabedi, Hanani dhe Falaja, ia shpjegonin popullit Ligjin, ndërsa populli qëndronte në vendin e vet.
• 8 Dhe Librin e Ligjit të Hyjit e lëxonin pjesë pjesë dhe ia shpjegonin kuptimin që populli ta kuptonte mirë atë që lexohej.
• 9 Atëherë qeveritari Nehemi, prifti dhe skribi Esdra si dhe levitët që e mësonin popullin, iu drejtuan mbarë popullit: Kjo është ditë që i kushtohet Zotit, Hyjit tonë! Mos jini të trishtuar as mos qani! Sepse mbarë populli qante duke dëgjuar fjalët e Ligjit.
• 10 Atëherë Nehemia shtoi: Shkoni e hani mish të majmë dhe pini pije të ëmbla e jepnu pjesë edhe atyre që nuk kanë bërë gati gjë për vete, sepse është ditë e shenjtë e Zotit tonë! Dhe mos u trishtoni, sepse gëzimi i Zotit është fuqia juaj.
• 11 Levitët e qetësonin mbarë popullin dhe thoshin: Pushoni, sepse është ditë e shenjtë e Zotit e s'bën të trishtoheni!
• 12 Mbarë populli shkoi të hante, të pinte e t'u çonte pjesë atyre që s'kishin, e të kremtonte, sepse i kishin kuptuar fjalët që ua kishin shtjelluar.
• 13 Ditën e dytë u mblodhën te skribi Esdër zotët e shtëpive të mbarë popullit, priftërinjtë dhe levitët, për t'i shqyrtuar fjalët e Ligjit.
• 14 Në Ligj e gjetën të shkruar se Zoti e ka dhënë me anë të Moisiut që bijtë e Izraelit gjatë festës të të shtatit muaj, duhet të banojnë nën tenda.
• 15 Sa e dëgjuan këtë, e shpallën dhe e përhapën në të gjitha qytetet e veta dhe në Jerusalem: Dilni në mal e sillni gema ulliri, degëza ulliri të egër, mërsine, degë myrtash dhe palmash si dhe degë drujsh tjerë gjethorë për të ndërtuar tana siç është e shkruar.
• 16 Populli doli, i solli dhe i ndërtuan tanat, secili në pullazin e vet, në oborret e veta, në oborret e Shtëpisë së Hyjit, në sheshin e derës së Ujërave dhe në sheshin e derës së Efraimit.
• 17 Mbarë, pra, bashkësia e atyre që u riatdhesuan nga shpëgulja, i punuan tanat dhe banuan në to. Prej kohës së Jozuehut, birit të Nunit, izraelitët nuk e kishin bërë këtë gjë prandaj u bë gëzim shumë i madh.
• 18 Esdra e lexonte Librin e Ligjit të Hyjit çdo ditë, nga dita e parë e deri në të sprasmen. U kremtua shtatë ditë me radhë ndërsa ditën e tetë u bë tubimi, si është përcaktuar.

16, kapitulli 9: Riti i shpërblimit

• 1 Të njëzetekatërtën ditë të këtij muaji, bijtë e Izraelit, të veshur me thasë e me kokë të pluhurosur, u bashkuan për të agjëruar.
• 2 Fara e Izraelit u nda nga të gjithë të huajt, afroheshin, i rrëfenin mëkatet e veta dhe fajësinë e etërve të vet.
• 3 Në këmbë dhe secili në vendin e vet, e lexonin Librin e Ligjit të Zotit, Hyjit të vet, gjatë një të katërtën e ditës, kurse gjatë të katërtës tjetër të ditës, i rrëfenin mëkatet e veta dhe e adhuronin Zotin, Hyjin e vet.
• 4 Atëherë Jesuai, Baniu, Kadmiheli, Sebania, Buniu, Baniu e Kananiu duke u ngritur në vendin e caktuar të levitëve, e thirrën me zë të lartë ndihmën e Zotit, Hyjit të vet,
• 5 kurse levitët Jesuai, Kadmiheli, Baniu, Hasabneja, Serebia, Hodia, Sebania dhe Fetahia thanë:Ngrituni, bekojeni Zotin Hyjin tuaj, prej amshimit e në jetë të jetës!Qoftë bekuar Emri yt i lavdishëm, i lartësuar mbi çdo bekim e lavdi!
• 6 Ti, ti je Një i vetëm, o Zot!Ti e krijove qiellin dhe qiellin e qiejvedhe mbarë ushtrinë e tyre!E krijove tokën dhe gjithçka është në të, detet e gjithçka është në to.Këtyre të gjithave ti u dhe jetë, edhe ushtritë qiellore ty të adhurojnë!
• 7 Ti, o Zot Hyj, e zgjodhe Abramin, ti e nxore nga Uri i Kaldenjvedhe ia dhe emrin Abraham!
• 8 Besnike para teje ti zemrën ia gjete dhe me të besëlidhje lidhese do t'ua jepje pasardhësve të tijtokën e Kananeut, të Heteut e të Amorreut, të Ferezeut, të Jebuseut e të Gergezeut:dhe fjalën e mbajte, sepse je i drejtë!
• 9 Ti e pe mjerimin e etërve tanë në Egjipt dhe e dëgjove britmën e tyre pranë Detit të Kuq!
• 10 Bëre shenja e mrekulli kundër faraonit, kundër mbarë shërbëtorëve të tij e popullit të atij vendi; sepse pe me ç'krenari u sollën kundër tyre!Fitove emër të mirë që edhe sot përmendet!
• 11 Para tyre detin dysh e ndave:përmes detit terikut kaluan!Kurse armiqtë e tyre në fund i plandoseporsi gurin në ujërat e rrëmbyeshme!
• 12 Me shtyllë reje gjatë ditës u prije, ndërsa natën me shtyllën e zjarritu bëje dritë kah ata udhëtonin!
• 13 Ti vetë zbrite në malin Sinaie prej qiellit me ta fole:urdhra të drejta ti u dhe, Ligj të sigurt, porosi dhe urdhra të shquar.
• 14 Ua shpalle të shtunën tënde të shenjtë, porositë, urdhrat dhe Ligjin ua dheme anë të shërbëtorit tënd Moisiut.
• 15 Në zinë e tyre bukë nga qielli u dhe, të shuajnë etjen ujë nga shkëmbi u nxore.u urdhërove ta pronësojnë tokënqë me be ti ua premtove.
• 16 Por të parët tanë krenarisht vepruan, ngurrën zverkun, Ligjin nuk ta mbajtën.
• 17 Të dëgjojnë s'deshën, i harruan të mirat që u bëre, ngurrën zverkun, u kërceu në kokëprapë në skllavëri të kthehen në Egjipt.Por ti je Hyj zemërdhimbshëm, shpirtbujar, plot me butësi, zemërgjerë e plot mëshirë prandaj dorë prej tyre s'hoqe.
• 18 Madje viçin kur metali e derdhën dhe i thanë: Ja, Hyji yt, që të nxori prej Egjiptit!dhe blasfemi bënë shumë e të mëdha,
• 19 e ti përsëri me mëshirë të madhe, s'i braktise në shkretëtirë:shtylla e resë s'u zhduk prej tyre t'u printe ditën kah të udhëtonin, po as natën shtylla e zjarrit dritë t'u bënte duke ecur.
• 20 Të mirin Shpirt që vjen prej tejeua dhurove që t'i mësojë, manën tënde s'ua mohove, u dhe ujë etjen ta shuanin.
• 21 Dyzet vjet në shkretirë i ushqeve dhe asgjë nuk u mungoi:s'u shqyen petkash, këmbësh s'u enjtën!
• 22 U dorëzove mbretëri e popujdhe me short ti ua ndave; pronë e bënë tokën Sehonedhe të mbretit Hesebon, dhe të Ogut, mbretit të Basanit.
• 23 Fëmijët ua shtove si yjet e qiellit.Ti i shpure në atë vendqë ua premtove etërve të tyrese do të hyjnë për ta pronësuar.
• 24 Erdhën djemtë dhe e pronësuan tokën, ua nënshtrove kananenjtë, banorët e vendit, në dorë të tyre i lëshovembretër e popuj paganë, të bëjnë me ta sipas dëshirës.
• 25 Pushtuan qyteza e tokë prodhuese, pronësuan shtëpi me të gjitha të mirat, pusa të çelur, vreshta, ullishta, pemë frutore të panumërta.Hëngrën, u nginë dhe u trashëndhe u kënaqën në mirësinë tënde të madhe.
• 26 Por s'të dëgjuan, kundër t'u çuan, Ligjin tënd pas shpinës e hodhën; i vrisnin profetët e tuqë i mësonin të ktheheshin kah ti:kështu ata bënë blasfemi të mëdha.
• 27 Këndej ti i lëshove në duar të armiqveqë i poshtëruan e i shtypën.Por kur ranë ngushtë, klithën drejt teje, ti prej qiellit i dëgjove.Me mirësinë tënde të pakufiu dërgove shpëtimtarë, t'i shpëtojnë prej dorës së armikut.
• 28 Të rënë në qetësi, prapë ia fillonintë bënin të keqen para teje.Në duar të armiqve ti i lëshoje, që i pushtonin e i mundonin.Kah ti u kthenin e të lypnin ndihmë, ti prej qiellit i dëgjoje:shumë herë me mëshirë tënde i shpëtove!
• 29 I qortoje të kthehen në Ligjin tënd:por krenarë s' t'i dëgjuan urdhërimet, dhe i prishën pikërisht ata urdhra të cilët njeriut jetën ia mbajnë.Çuan grushtin kryengritës, e ngurruan zverkun dhe s'dëgjuan!
• 30 I durove për shumë vjet, i qortoje me Shpirtin tëndnëpër gojë të profetëve të tu, por ata s'deshën të të dëgjojnë!Këndej i lëshove në duar të popujve paganë.
• 31 Me mëshirën tënde që s'ka kufinuk i shove as s'i braktise, sepse je Hyj i mëshirshëm, e butësi s'të ka kufi.
• 32 E tani, o Hyji ynë, Zot i madh, i fortë e i tmerrshëm, që e mban fjalën dhe ke mëshirë, mos e bëj në asgjë tërë këtë mjerimqë na gjeti ne, mbretërit dhe prijësit tanë, priftërinjtë e profetët tanë, etërit tanë e mbarë popullin tënd nga koha e mbretërve të Asirisë e deri më sot!
• 33 Ti je i drejtë në gjithçka që na ka ndodhur, sepse veprove me drejtësi, kurse ne bëmë padrejtësi.
• 34 Mbretërit tanë as prijësit tanë, priftërinjtë tanë as etërit tanë, s'e zbatuan Ligjin tënd, kokë nuk çanë për urdhrat tupër qortime që u bëre.
• 35 Megjithëse në mbretërinë e vet, në të gjitha të mirat që u dhe, në tokën e gjerë edhe pjelloreqë ua kishe shtruar përpara, ata ty aspak s'të shërbyen, s'u shmangën veprave të këqija.
• 36 Ja, edhe ne sot skllevër jemi, mu në atë tokë, që ua dhe etërve tanët'i hanë frutat, t'i gëzojnë të mirat, pikërisht në të ne jemi skllevër!
• 37 Çka qet toka e marrin mbretëritqë na i vure për fajin tonë:bëjnë me ne e me gjënë tonëçka atyre u këcen në kokë!Vaj për ne në ç'mjerim kem' rënë!

16, kapitulli 10: Zotimet me shkrim të bashkësisë

• 1 Për shkak të të gjitha këtyre, ne po e lidhim besën dhe po e shënojmë më shkrim. E shënojnë prijësit tanë, levitët tanë dhe priftërinjtë tanë.
• 2 Nënshkruesit qenë:Qeveritari Nehemia, biri i Hakelajit, e Sedecia,
• 3 Saraja, Azaria, Jeremia,
• 4 Feshuri, Amaria, Melkia,
• 5 Hatusi, Sebenia, Meluhi,
• 6 Haremi, Merimuthi, Obdia,
• 7 Danieli, Gentoni, Baruku,
• 8 Mosolami, Abia, Miamini,
• 9 Maazia, Belgaji, Semeja. Këta ishin priftërinj.
• 10 Kurse levitë ishin:Jozuehu, biri i Azanisë, Benuji nga bijtë e Henadadit, Kadmiheli
• 11 dhe vëllezërit e tyre Sebania, Hodia, Celita, Falaja, Hanani,
• 12 Mika, Rohobi, Hasebia,
• 13 Zakuri, Serebia, Sabania,
• 14 Hodia, Baniu e Baninuji.
• 15 Krerë të popullit:Farosi, Fahatmoabi, Elami, Zetuji, Baniu,
• 16 Buniu, Azgadi, Bebaji,
• 17 Adonia, Beguaji, Adini,
• 18 Ateri, Hezecia, Auri,
• 19 Hodia, Hasumi, Besaji,
• 20 Harefi, Anatoti, Nebaji,
• 21 Megfia, Mosolami, Haziri,
• 22 Mesizabeli, Sadoku, Jeduaji,
• 23 Feltia, Hanani, Anaja,
• 24 Oseehi, Hanania, Hasubi,
• 25 Alohesi, Faleja, Sobeku,
• 26 Rehumi, Hasabai, Naasia,
• 27 Ekaja, Hanani, Anani,
• 28 Meluku, Harimi, Baanai.
• 29 ... po ashtu edhe të tjerët nga populli, priftërinj, levitë, derëtarë, këngëtarë, të dhuruar e të gjithë që u ndanë nga popujt e dheut për t'iu mbështetur Ligjit të Hyjit, gratë e tyre, bijtë e bijat e tyre, të gjithë që ia kanë arritur dritës së arsyes,
• 30 u bashkuan me vëllezërit e me bujarët e vet dhe u zotuan me përbetim se do të ecin në Ligjin e Hyjit, që e ka dhënë me anë të Moisiut shërbëtorit të Hyjit, se do t'i zbatojnë e do t'i mbajnë të gjitha urdhërimet e Zotit, Hyjit tonë, rregulloret dhe ligjet e tija.
• 31 Veçanërisht: nuk do t'ua japim më popujve të tjerë bijat tona, dhe bijat e tyre nuk do t'i marrim për bijtë tanë.
• 32 Në qoftë se popujt tjërë do të sjellin për të shitur drithëra ose ushqime tjera ditën e shtunë, ne nuk do t'ua blejmë as të shtunën e as në ditët tjera të shenjtëruara.Çdo të shtatin vit do ta lëmë tokën të pushojë dhe do t'i falim borxhet.
• 33 Po ia vëmë vetes detyrë që çdo vit ta japim të tretën pjesë të siklit për shërbesën e Shtëpisë së Hyjit tonë:
• 34 për bukët e kushtimit, për flitë kushtimore të vazhdueshme, për flinë e shkrumbimit të përhershëm të të shtunave, të hënës së re, të kremteve dhe të ditëve të shenjtë ruara, për flinë për mëkat, që të shpërblehen për Izraelin, si dhe për çdo shërbim që duhet të bëhet në Shtëpinë e Hyjit tonë.
• 35 Ne priftërinjtë, levitët e populli, qitëm short dhe e rregulluam çështjen e druve: duhet të sillen në Shtëpinë e Hyjit tonë nga çdo familje me rend, në kohë të caktuar, vit për vit, që të digjen mbi lterin e Zotit, Hyjit tonë, siç shkruan në Ligj.
• 36 Vendosëm se do t'i sjellim në Shtëpinë e Zotit frytet e para të tokës sonë dhe frutat e para të çdo peme vit për vit.
• 37 Po ashtu edhe fëmijët tanë të parëlindur dhe bagëtitë tona, siç shkruan në Ligj: të parëlindurit e bagëtive të mëdha e të bagëtive të imëta le t'u çohen në Shtëpinë e Hyjit tonë priftërinjve që shërbesojnë në Shtëpinë e Hyjit tonë.
• 38 Gjithashtu detyrohemi t'ua çojmë priftërinjve në qilarët e Shtëpisë së Hyjit frytet e para ushqimore dhe të njomjeve tona, frutat e çdo peme frutore, të të vjelave e të vajit, ndërsa të dhjetën e prodhimeve të tokës levitëve. Vetë levitët duhet ta mbledhin të dhjetën nga çdo vend që merret me bujqësi.
• 39 Por duhet të jetë një prift nga bijtë e Aronit me levitët kur mblidhen të dhjetat dhe levitët duhet ta japin të dhjetën e të dhjetave në Shtëpinë e Hyjit tonë në qilarët e thesarit.
• 40 Bijtë e Izraelit dhe levitët, e kanë për detyrë t'i çojnë në qilar frytet e para të grurit, të verës e të vajit. Aty gjenden orenditë e Shenjtërores, priftërinjtë në shërbesë, derëtarët dhe këngëtarët.Më s'do ta lëmë pas dore Shtëpinë e Hyjit tonë.