23, kapitulli 9: Vuajtjet e mbretërisë së Veriut

• 1 Populli që ecte në errësirë, pa një dritë të madhe; për banorët, që jetonin në krahinën e hijes së vdekjes, zbardhi për ta drita.
• 2 Ti e shtove gëzimin, e madhërove harenë; ata gëzohen në praninë tënde si njerëzit që i gëzohen korrjes, si gëzohen kur ndajnë prenë.
• 3 Sepse ti e thyeve si ditën e Madianit zgjedhën e tij të rëndë, lozën e krahut të tij, e shkopin e atij që e dëbonte përpara.
• 4 Sepse të gjitha sandalet e luftës, e çdo petk i lyer me gjak, do të digjet, pre do të jetë e zjarrit.
• 5 Sepse na lindi një foshnjë, fituam një djalë.Në krahun e tij u vu shenja e mbretërisë.Për emër do të quhet: Këshilltar i mrekullueshëm, Hyj i fortë, Atë i amshueshëm, Princ i Paqes.
• 6 E madhe do të jetë mbretëria e tij dhe paqja s'do të ketë mbarim mbi fronin e Davidit e mbi mbretërinë e tij, që ai do ta forcojë e do ta bëjë të fuqishme në të drejtë e në drejtësi.Që tani e për amshim do ta bëjë këtë dashuria e madhe e Zotit të Ushtrive.Vuajtjet e mbretërisë së Veriut
• 7 Zoti dërgoi një fjalë kundër Jakobit e ajo ra mbi Izraelin.
• 8 Do t'ia njohë rrjedhojat mbarë populli, efraimasit e banorët e Samarisë, të cilët thonë me krenari e me mendje të madhe:
• 9 Na kanë rënë tullat, do të ndërtojmë me gurë të latuar, na i kanë prerë fiqtë e egjër, do t'i zëvendësojmë me cedra!
• 10 Kundër këtij populli Zoti i ngriti armiqtë e tij, i ngacmoi kundërshtarët e tij:
• 11 Nga lindja Sirinë e nga perëndimi filistenjtë, që e përlugtuan Izraelin me të dy bulshinjtë.E megjithëkëtë nuk u fashit zemërimi i tij, por gjithnjë dora e tij rri e shtrirë.
• 12 Por populli nuk u kthye kah Ai që e goditi dhe nuk e kërkuan Zotin e Ushtrive.
• 13 Prandaj Zoti ia shkurtoi Izraelit kokë e bisht, palmë e kallam brenda një dite të vetme!
• 14 Prijësi e bujari; këta janë koka, profeti, mësuesi i gënjeshtrës; është bishti.
• 15 Udhëheqësit e këtij populli i ngashnjyen e të udhëhequrit u borën.
• 16 Prandaj Zoti s'do t'u gëzohet të rinjve të tij, s'do të ketë mëshirë për jetimët e të vejat e tij, sepse të gjithë janë të patenzonë e të këqij, dhe çdo gojë flet vetëm marrëzi.
• 17 Flakë si zjarri është ndezur paudhësia, përpin hallugë e përpin ferra, ndezi zjarrin në pyll të dendur, shtylla-shtylla tymi çohet!
• 18 Digjet vendi nga zemërimi i Zotit të Ushtrive, u bë populli shujta e zjarrit: s'kursen askush as vëllain e vet!
• 19 Përlan djathtas e është i uritur, përpin majtas e nuk ngihet, mishin e të afërmit e përlan secili:
• 20 Manaseu Efraimin, Efraimi Manaseun, të dy së bashku e hanë Judën! E megjithëkëtë zemërimi i tij nuk u fashit, por dora e tij gjithnjë mbeti e shtrirë!

23, kapitulli 10: Kundër një mbreti të Asirisë

• 1 Mjerë ata që nxjerrin ligje të paudha, e, kur i përpunojnë, shkruajnë ligje të padrejta, për t'i shtypur në gjyq skamnorët,
• 2 për t'ua shkelur të drejtën të varfërve të popullit tim, që vejushat të jenë preja e tyre, e jetimët t'i plaçkitin.
• 3 Çka do të bëni në ditë të pasisë kur prej së largu të vijë mjerimi? Te kush do të kërkoni ndihmë? Ku do ta lini thesarin tuaj?
• 4 Sepse do të përuleni ndër të humbur o do të bini ndër të vrarë.E megjithëkëtë nuk u fashit zemërimi i tij, por gjithnjë dora e tij mbeti e shtrirë!Kundër një mbreti të Asirisë
• 5 Mjerë Asuri, thupra e zemërimit tim, shkop në dorën time, zemërimi im!
• 6 Unë e dërgoj kundër një kombi të pazot, e dërgoj kundër një populli, me të cilin jam zemëruar që ta plaçkitë e ta bëjë pre, ta shkelë si baltën në rrugë.
• 7 Porse ai s'ka menduar kështu, mendja e tij kështu s'e ka çmuar: ka menduar veç të shfarosë e të shuajë kombe jo të pakëta.
• 8 Madje thotë: Pse a s'janë të gjithë princat e mi mbretër?
• 9 Pse a s'është Kalnoja porsi Karkemisi? A s'është Emati porsi Arfadi? Si Samaria, vallë, a s'është Damasku?
• 10 Siç i pushtoi dora ime mbretëritë idhujtare, idhujt e të cilave janë më të shumtë se në Jerusalem e në Samari,
• 11 vallë, siç ia bëra Samarisë e idhujve të saj, a s'do t'ia bëj ashtu edhe Jerusalemit e truporeve të tij?
• 12 E kur Zoti të ketë kryer tërë veprën e vet mbi malin Sion e në Jerusalem, do ta ndëshkojë frytin e syve krenarë të zemrës së mbretit të asirianëve e të krenarisë madhështore të syve të tij.
• 13 Sepse tha:Veprova me fuqi të krahut tim e me urtësinë e mendjes sime, sepse jam i mençur; i zhduka kufijtë e popujve, pre i bëra thesaret e tyre, si trim që jam për tokë i rrëzova ata që rrinin në frone të larta.
• 14 Dora ime porsi çerdhe i pushtoi pasuritë e popujve, siç mblidhen vezët e lëna e mblodha botën mbarë dhe s'u gjet kush të fluturojë me krahë as të hapë sqepin e të cicërojë!
• 15 Vallë, a ka si t'i lavdërohet sakica atij që me të pret?! A mund t'i krenohet sharra atij që me të sharron?! Thua se thupra e sjell atë që e vërtit ose shkopi e çon atë që dru nuk është!
• 16 Për këtë arsye Zotëruesi, Zoti i Ushtrive, do të çojë ligësinë në ushtrinë e zgjedhur të tij, e nën nderin e tij një zjarri që do të djegë porsi djeg zjarri.
• 17 Drita e Izraelit do të jetë porsi zjarri Shenjti i tij porsi flaka, do të ndizet e do t'i përpijë ferra e hallugë në një ditë të vetme.
• 18 Madhërinë e pyllit e të kopshtit të tij do ta asgjëssojë me shpirt e trupe do të bëhet si i sëmuri që shkrihet,
• 19 çka do të mbesë nga lëndët e pyllit aq pak do të jetë për nga numri sa që do të mund t'i regjistrojë fare lehtë edhe një fëmijë!Teprica e vogël
• 20 E do të ndodhë atë ditë: Teprica e Izraelit dhe ata që do të shpëtojnë prej shtëpisë së Jakobit, s'do të mbështeten më mbi ata që i godasin, por do të mbështeten në Zotin, me besnikëri në Shenjtin e Izraelit.
• 21 Te Hyji i gjithëpushtetshëm do të kthehet Teprica, Teprica, them, e Jakobit! Paralajmërimi i shfarosjes.
• 22 Vërtet, o Izrael, edhe në qoftë populli yt si rëra e detit, prej tij do të kthehet vetëm Teprica.Është vendosur shfarosja, do të shkojë në vend drejtësia:
• 23 Urdhrin e shfarosjes Zoti, Hyji i gjithëpushtetshëm, në vend do ta çojë mu në zemrën e mbarë vendit!Shpresa në Hyjin
• 24 Prandaj kështu thotë Zoti, Hyji i Ushtrive:Populli im, që banon në Sion, frikë mos ki prej Asurit.Njëmend me thupër do të godasë, shkopin do ta ngrejë mbi ty porsi Egjipti,
• 25 sepse edhe pak, për së shpejti, zemërimi im dhe zemërimi im do të ndizet flakë për shfarosjen e tyre!
• 26 Mbi të Zoti i Ushtrive me frushkull do të godasësiç goditi mbi Madianin, në Qetën e Orebit, shkopin do ta lartësojë mbi det, siç bëri në Egjipt!
• 27 Atë ditë do të ndodhë: nga krahu yt do të hiqet barra e tij, nga qafa jote do të hiqet zgjedha e tij!PushtuesiNga Remoni po vjen shkatërrimtari!
• 28 Ia behi në Ajat, kalon nëpër Magron, në Makmas po i shkarkon plaçkat,
• 29 me vrap po e kalojnë vaun; në Gebë po e kalojnë natën! Dridhet Rama, Gabaa e Saulit merr arratinë!
• 30 Gërthit me sa zë të kesh, Batgalim! Dëgjoje, Laisë! Përgjigju, Anatot!
• 31 Medemena mori arratinë.Ikën banorët e Gabimit!
• 32 Që sot do të ndalen në Nobe: me grusht do t'i kërcënohet malit të bijës së Sionit, kodrës së Jerusalemit!
• 33 Ja, Zotëruesi, Zoti i Ushtrive, me tërbim po i shkurton gemat, majat më të lartat u prenë, u shkurtuan majat,
• 34 sëpata po i pret pyjet e dendura, rrafsh po bie Libani me gjithë madhërinë e vet!

23, kapitulli 11: Pasardhësi i Davidit

• 1 Një pinjoll do të dalë nga trungu i Jeseut, një pip i zgjedhur do të piptojë nga rrënja e tij.
• 2 Në të do të pushojë shpirti i Zotit, shpirti i urtisë e i dijes, shpirti i këshillave dhe i forcës, shpirti i kuptimit dhe i frikës së Zotit.
• 3 Kënaqësia e tij do të jetë në frikën e Zotit.S'do të gjykojë sipas pamjes së syve as s'do të vendosë sipas thashethemeve,
• 4 por do t'i gjykojë me drejtësi skamnorët, do t'u japë gjyq të drejtë të përvuajturve të vendit, me thuprën e fjalëve të veta do ta godasë vendin e me frymën e gojës së vet do ta vrasë të paudhin.
• 5 Brezi i kryqit të tij do të jetë drejtësia, me besnikëri do t'i ngjeshë ijët.
• 6 Ujku do të banojë me qengjin, përbri kecit do të shtrihet leopardi, viçi e këlyshi i luanit bashkë do të kullotin, fëmija i vogël do t'i çojë e do t'i bjerë.
• 7 Lopa e arusha bashkë do të kullotin, këlyshët e tyre së bashku do të rrinë, luani kashtë do të hajë si kau.
• 8 Foshnja do të luajë mbi vrimën e shlligës, në strofullin e kapastrecitfëmija dorën do ta futë.
• 9 S'do të bëhet dëm as s'do të vritet kush në mbarë malin tim të shenjtë, sepse plot do të mbushet vendi me dijen e Zotit, porsi deti që mbushet me ujë.Kthimi i të dëbuarve
• 10 Atë ditë rrënja e Jeseut do të ngallisë si flamur për kombe, vetë popujt atë do ta kërkojnë, selia e saj do të jetë e lavdishme.
• 11 E atë ditë: përsëri Zoti do ta shtrijë dorën e vet për ta bërë pronë të veten Tepricën e popullit të vet që do të shpëtojë nga Asiria e Egjipti, nga Patrosi e nga Etiopia, nga Elami e nga Senaari, nga Emati e nga ishujt e detit.
• 12 Do ta ngrejë shenjën për kombe, do t'i bashkojë të shpëgulurit e Izraelit, nga të katër anët e botës do t'i bashkojë të shpëdarit e Judës.
• 13 Do të pushojë smira e Efraimit, do të shfarosen armiqtë e Judës, Efraimi më s'do t'ia ketë smirë Judës as Juda s'do të luftojë më kundër Efraimit.
• 14 Filistenjve në perëndim do t'u bien në qafë, bijtë e lindjes së bashku pre do t'i bëjnë; do të çojnë dorën kundër Edomit e Moabit, do t'u nënshtrohen bijtë e Amonit.
• 15 Do ta thajë Zoti gjirin e detit të Egjiptit, lart do ta ngrejë dorën mbi Lumin, e me fuqinë e frymës së vet do ta godasë, do ta ndajë në shtatë përrenj sa që mbathur do të mund të kalohet matanë:
• 16 do të bëhet udha për Tepricën e popullit të tij, që do të shpëtojë prej Asirisë siç u gjet rruga për izraelitët kur patën dalë prej dheut të Egjiptit.