9, kapitulli 23: Davidi në Cejlë

• 1 I lajmëruan Davidit e i thanë: Ja, filistenjtë e kanë rrethuar Cejlën dhe po i plaçkitin lëmenjtë.
• 2 Davidi e pyeti Zotin e tha: A të shkoj e t'i godas këta filistenj? Zoti i tha: Shko, se do t'i mundësh filistenjtë e do ta shpëtosh Cejlën.
• 3 Njerëzit që ishin me Davidin, i thanë: Shiko: ne jemi në frikë të vazhdueshme edhe këtu në Judë! Po si do të jetë nëse do të shkojmë në Cejlë kundër çetave të filistenjëve?
• 4 Davidi përsëri kërkoi këshillë prej Zotit, i cili iu përgjigj:Ngrihu e shko në Cejlë, sepse unë do t'i lëshoj filistenjtë në dorë tënde.
• 5 Atëherë Davidi u nis me njerëzit e vet e shkoi në Cejlë, luftoi kundër filistenjve, i dëboi bagëtitë e tyre dhe i mundi keqas. Kështu Davidi i shpëtoi banorët e Cejlës.
• 6 Asohere kur Abiatari u strehua te Davidi, edhe ai zbriti me Davidin në Cejlë duke marrë me vete shpinorin.
• 7 E lajmëruan Saulin se Davidi kishte zbritur në Cejlë. Sauli tha: E lëshoi Zoti në duar të mia: ai vetë e qiti veten në lak pasi ka hyrë në qytet të mbyllur me dyer e me shula!
• 8 Sauli mblodhi mbarë popullin për të zbritur në luftë në Cejlë për ta rrethuar Davidin dhe njerëzit e tij.
• 9 Kur e mori vesh Davidi se Sauli po bëhej gati për t'ia bërë të zezën tinëz, i tha Abiatarit prift: Bjere shpinorin!
• 10 Atëherë Davidi tha: O Zot, Hyji i Izraelit! Shërbëtori yt dëgjoi se Sauli po bëhet gati që të vijë kundër Cejlës për ta shkatërruar qytetin për shkakun tim.
• 11 A do të më lëshojnë njerëzit e Cejlës në dorë të Saulit? A do të zbresë Sauli siç dëgjoi shërbëtori yt? O Zot, Hyji i Izraelit, dëftoji shërbëtorit tënd! E Zoti i tha: Do të zbresë!
• 12 E Davidi vazhdoi: A do të më dorëzojnë mua dhe njerëzit e mi te Sauli këta, njerëzit e Cejlës? Zoti iu përgjigj: Do të të dorëzojnë!
• 13 U çua, pra, Davidi dhe njerëzit e tij; ishin gjashtëqind vetë; dolën prej Cejlës dhe endeshin andej; këndej, pa qëllim. E lajmëruan edhe Saulin se Davidi kishte dalë prej Cejlës, prandaj as nuk doli për sulm.
• 14 Davidi shkoi për të jetuar në shkretëtirë, në vende të pakalueshme dhe qëndroi në male në shkretëtirën Zif. Sauli e kërkonte vazhdimisht, por Hyji nuk e lëshoi kurrë në duar të tija.Davidi në Horesë. Jonatani vjen për ta parë
• 15 Davidi e mori vesh se Sauli kishte dalë që ta kërkonte për t'ia marrë jetën. Davidi gjendej në shkretëtirën e Zifit, në Horesë.
• 16 U çua Jonatani, biri i Saulit, dhe shkoi te Davidi në Horesë. Ai i dha zemër Davidit në emër të Zotit. I tha:
• 17 Mos ki frikë! Ti s'do të biesh në duar të Saulit, tim eti. Ti do të mbretërosh mbi Izrael e unë do të jem i dyti pas teje. Këtë e di edhe im atë, Sauli.
• 18 U lidhën, pra, besa; besë me njëri -tjetrin para Zotit. Davidi qëndroi në Horesë, kurse Jonatani u kthye në shtëpinë e vet.Davidi shpëton prej Saulit
• 19 Zifasit shkuan te Sauli në Gaba e i thanë: Davidi fshihet ndër ne në vende të sigurta në Horesë, në malin Hakilë, që është në jug të shkretëtirës.
• 20 Tani, pra, po deshi zemra jote, o mbret, që të zbresë atje, zbrit; është puna jonë që ta shtiem në duar të mbretit.
• 21 Sauli u tha: Qofshi bekuar prej Zotit, pasi po ankoni gjendjen time!
• 22 Shkoni, po ju lutem, e përgatitni gjithçka me kujdes, shikoni me vëmendje e vëreni vendin nga kalon ai dhe meri hetime kush e ka parë aty: po më thonë se është shumë dinak.
• 23 Gjeni e vëreni të gjitha strehimet e tija ku fshihet e, kur t'ia gjeni vendin e sigurt, kthehuni tek unë që të vij edhe vetë me ju. E në qoftë se ecën nëpër tokë, do ta kërkoj në çdo vend të Judës.
• 24 Ata atëherë u ngritën e shkuan në Zif para Saulit.Davidi e njerëzit e tij ishin në shkretëtirën Maon, në Arabë, në jug të shkretëtirës.
• 25 Atëherë doli edhe Sauli me njerëzit e vet për ta kërkuar Davidin. E lajmëruan për këtë Davidin. Davidi zbriti në Qetë e qëndronte në Maon. Kur e mori vesh Sauli, iu vu pas Davidit në shkretëtirën e Maonit.
• 26 Sauli ecte njërit shpat të malit, kurse Davidi me njerëzit e vet shkonte shpatit tjetër të malit. Davidi u jepte sa ku mundte këmbëve për t'i ikur Saulit. E Sauli me njerëzit e vet po krijonte rrethin për ta zënë Davidin me gjithë ta,
• 27 kur ja, arriti lajmëtari që tha: Shpejto e eja se filistenjtë e vërshuan tokën!
• 28 Atëherë Sauli e la ndjekjen e Davidit e u kthye për t'u ndeshur me filistenjtë. Për këtë arsye ai vend u quajt: Qeta e shpëdarjes.

9, kapitulli 24: Davidi i kursen jetën Saulit

• 1 Prej andej Davidi u ngjit e shkoi të banojë në vende të sigurta të Engadit.
• 2 Kur u kthye Sauli prej ndjekjes së filistenjve, e lajmëruan: Davidi tani gjendet në shkretëtirën e Engadit.
• 3 Sauli mori tre mijë burra të zgjedhur në mbarë Izraelin dhe u nis për të gjurmuar Davidin e njerëzit e tij në qetat e dhive të egra.
• 4 Arriti te vathat e deleve, që janë afër udhës. Aty ishte një shpellë në të cilën hyri Sauli për të dalë për vete. Davidi me njerëzit e vet fshihej në pjesën e brendshme të shpellës.
• 5 Njerëzit e Davidit i thanë atëherë: Erdhi dita, për të cilën të ka thënë Zoti: 'Unë do të ta lëshoj në dorë armikun tënd që të bësh me të si të pëlqejë ty'. Kështu, pra, Davidi u ngrit dhe, pa zë, i preu Saulit kindin e leshnikut.
• 6 Më vonë e breu ndërgjegjja Davidin pse i kishte prerë kindin e leshnikut Saulit
• 7 e u tha njerëzve të vet: Më ruajtë dora e Zotit që të mos i bëj kurrë më një punë të tillë imzotit, të shuguruarit të Zotit: të vë më dorë në të, sepse është i shuguruar i Zotit.
• 8 Davidi me fjalë të ashpra i qortoi njerëzit e vet dhe nuk i la të suleshin kundër Saulit.Atëherë Sauli doli prej shpellës dhe vazhdoi rrugën që kishte marrë.
• 9 U ngrit edhe Davidi pas tij, doli prej shpellës dhe i thirri Saulit. I tha: Imzot, o mbret! Sauli u kthye e shikoi prapa. Davidi, duke u përkulur kah toka, e nderoi
• 10 dhe i tha Saulit: Përse i dëgjon ngacmimet e njerëzve që thonë: 'Davidi kërkon të ta bëjë të zezën'?
• 11 Ja, sot e pe me sytë e tu se Zoti të ka lëshuar në dorën time kur qe në shpellë. Mua më thanë që të të vrisja, por unë pata dhimbje për ty e thashë: Nuk do ta ngre dorën time mbi zotërinë tim, sepse është i shuguruar i Zotit
• 12 dhe im atë. Shiko, pra, e njihe kindin e leshnikut tënd në dorën time. Ta preva kindin e leshnikut tënd e nuk desha të të vrisja ty. Pra, kujtohu dhe pranoje se nuk kam mendje të keqe, paudhësi as farë faji kundër teje, kurse ti po më ndjek për të ma marrë jetën.
• 13 Zoti gjykoftë ndërmjet meje e teje, Zoti u hakmarrtë për mua mbi ty! Sa për mua, unë nuk do të ngre dorë mbi ty.
• 14 Ashtu siç thotë edhe fjala e urtë e vjetër: Prej të padrejtëve rrjedh padrejtësia, dora ime nuk do të ngrihet kundër teje.
• 15 Kë po ndjek mbreti i Izraelit? Kë po salvon? Një qen të ngordhur, një plesht!
• 16 Zoti qoftë gjykatës ndërmjet meje e teje, ai paftë dhe mbroftë çështjen time; ai më shpëtoftë prej dorës sate!
• 17 Kur i kreu Davidi këto fjalë drejtuar Saulit, Sauli tha: A mos është ky zëri yt, o David, biri im? Dhe Sauli ia filloi të qajë me zë të lartë.
• 18 I tha Davidit: Je më i drejtë se unë, sepse ti më ke bërë vetëm mirë e unë ta kam kthyer me të këqija.
• 19 Ti sot dëftove mirësinë tënde ndaj meje, pasi Zoti më lëshoi në dorën tënde e ti nuk më vrave.
• 20 Cili është ai burrë që, kur ta gjejë armikun e vet, e lë të shkojë në punë të vet? Zoti të shpërbleftë me të mira për të mirën që ma bëre mua sot!
• 21 E tani, pasi e di me siguri se do të mbretërosh e se do ta kesh në dorë mbretërinë e Izraelit,
• 22 m'u përbeto në Zotin se nuk do ta shuash farën time pas meje dhe se nuk do ta zhdukësh emrin tim prej shtëpisë së tim eti.
• 23 Davidi iu përbetua Saulit.Sauli shkoi në shtëpinë e vet, kurse Davidi e njerëzit e tij u ngjitën në strehimin e tyre.

9, kapitulli 25: Vdekja e Samuelit. Historia e Nabalit dhe e Abigajlës

• 1 Samueli vdiq. Mbarë Izraeli u bashkua, i bënë gjëmën dhe e varrosën në vendin e tij në Ramë.Davidi u çua dhe zbriti në shkretëtirën Maon.
• 2 Ndodhej njëfarë burri në shkretëtirën Maon. Pronën e kishte në Karmel. Ishte njeri shumë i pasur. Kishte tri mijë dele e një mijë dhi. Ishte në Karmel për qethjen e deleve.
• 3 Njeriu quhej Nabal e gruaja e tij Abigajlë. Ishte një grua shumë e urtë dhe e pashme. Burri i saj ishte i vrazhdtë dhe i keq. Ishte prej barkut të Kalebit.
• 4 Kur Davidi në shkretëtirë dëgjoi se Nabali po qethte delet e veta,
• 5 i dërgoi dhjetë djelmosha e u tha: Dilni në Karmel, shkoni te Nabali e përshëndeteni prej anës sime.
• 6 Thuajini kështu vëllait tim: 'Paqja me ty, paqja me shtëpinë tënde, paqja qoftë me gjithçka ke!
• 7 Tani mora vesh se kishe qethtarë. Barinjtë e tu kanë qenë me ne në shkretëtirë e ne kurrë nuk i kemi trazuar. Asnjëherë nuk u mungoi asnjë kokërr prej grigjës për tërë kohën sa qenë me ne në Karmel.
• 8 Pyeti shërbëtorët e tu dhe ata do të të tregojnë. Prandaj, le të gjejnë pritje të mirë këta djelmosha tek ti: të kemi ardhur në ditë feste! Ç'të kesh për doresh, jepu shërbëtorëve të tu dhe birit tënd Davidit'.
• 9 Djelmoshat e Davidit, kur erdhën, ia thanë Nabalit të gjitha këto fjalë në emër të Davidit dhe heshtën.
• 10 Por Nabali iu përgjigj djelmoshave të Davidit e u tha: Po kush është Davidi e kush është biri i Isait?! Sot u shtuan skllevërit që u ikin zotërinjve të vet!
• 11 A thua më duhet, pra, ta marr bukën time, ujët tim, mishin e bagëtive që i preva për qethtarët e mi, e t'ua jap njerëzve që nuk di nga janë!?
• 12 U sollën, pra, djelmoshat e Davidit dhe u kthyen udhës nga erdhën dhe i treguan Davidit të gjitha këto fjalë.
• 13 Atëherë Davidi u tha njerëzve të vet: Le të ngjeshë secili shpatën e vet! Secili ngjeshi shpatën e vet, po edhe Davidi ngjeshi shpatën e vet dhe, rreth katërqind burra i shkuan pas, kurse dyqind vetë ndenjën te pajisjet.
• 14 Por Abigajlën, gruan e Nabalit, e lajmëroi një nga shërbëtorët e saj e i tha: Ja, Davidi prej shkretëtirës i dërgoi lajmëtarët e vet për t'i sjellë urimet e veta zotërisë sonë, por ai i dëboi me fjalë.
• 15 Këta njerëz kanë qenë shumë të mirë me ne: nuk kanë qenë të mërzitshëm; asnjë gjë nuk na humbi gjatë krejt kohës sa jetuam me ta në shkretëtirë.
• 16 Mur mburonjës i kemi pasur natë e ditë gjatë krejt kohës sa i kullotëm grigjat ndër ta.
• 17 Për këtë arsye mendo e pleqëro çfarë të duhet të bësh, sepse me siguri do t'i bëjnë ndonjë të zezë zotërisë sonë dhe mbarë familjes së tij. E zotëria është njeri i keq, kështu që askush s'mund të flasë me të.
• 18 Abigajla shpejt e shpejt mori dyqind bukë, dy rrëshiqa me verë, pesë desh të pjekur, pesë masa grurë të pjekur, njëqind vile rrushi të thatë, dyqind ëmbëlsira fiqsh dhe i ngarkoi mbi gomarë.
• 19 Shërbërorëve të vet u tha: Nisuni para meje, se ja, do t'ju zë. Burrit të vet, Nabalit, nuk i tregoi.
• 20 Ndërsa ajo, kaluar mbi një gomar, po zbriste pas një bërryli malor, edhe Davidi, me njerëzit e vet, po zbriste përballë saj, kështu që ajo u takua me ta.
• 21 Davidi thoshte: Vërtet kot ia ruajta gjënë e tij që e kishte në shkretëtirë, dhe nuk i humbi asnjë kokërr që i përkiste atij e ky ma ktheu të mirën me të keqe.
• 22 Kështu ua bëftë Hyji armiqve të Davidit e edhe më zi nëse do t'i lë gjallë deri nesër në mëngjes a ndonjë mashkull të tij!
• 23 Posa e pa Abigajla Davidin, zbriti me të shpejtë prej gomarit, ra me fytyrë përdhe para Davidit e u përkul deri në tokë.
• 24 Ra para këmbëve të Davidit e tha: Gabimi im, gabimi im, Imzot! Të lutem, lejo të të flasë shërbëtorja jote e dëgjo fjalët e shërbëtores sate.
• 25 Të mos shqetësohet, lutem, Imzoti për punë të atij marroçi; Nabalit, sepse siç i thotë edhe emri i tij: është i marrë dhe marrëzira është me të. Kurse unë, shërbëtorja jote, nuk i pashë djelmoshat e imzotit që i kishe nisur.
• 26 E tani, imzot, pasha Zotin e gjallë e pasha jetën tënde, vetë Zoti nuk deshi që të derdhje gjak e ta çoje në vend drejtësinë me dorën tënde. E tani si Nabali u bëfshin të gjithë armiqtë e tu e të gjithë ata që imzotit ia mendojnë të keqen!
• 27 Prandaj pranoje këtë dhuratë që ia solli shërbëtorja jote zotërisë sim dhe ua jep djelmoshave që ndjekin imzotin.
• 28 Falja, po të lutem, fajin shërbëtores sate.E Zoti që bën mirë gjithmonë, do t'i bëjë imzotit një shtëpi të qëndrueshme, sepse imzoti lufton luftërat e Zotit: prandaj të mos gjendet vepër e keqe në zotërinë tim gjatë krejt jetës sate.
• 29 E në qoftë se ndonjëherë do të ngrihet ndonjë njeri për të të salvuar e për të ta marrë jetën tënde, jeta e imzotit do të jetë e ruajtur në arkën e jetës te Zoti, Hyji yt; kurse jetën e armiqve të tu Zoti do ta flakë tej vrullshëm me rrotullim të bahes!
• 30 E kur Zoti do t'i çojë në vend të gjitha të mirat që t'i ka premtuar, ai do të të vërë prijës mbi Izraelin,
• 31 atëherë zotëria im s'do të ketë ankth në shpirt e bremje në zemër se ke derdhur gjak më kot e se je hakmarrë me dorën tënde. E kur ta ketë bekuar Zoti imzotin, le të të bjerë ndërmend për shërbëtoren tënde.
• 32 Davidi i tha Abigajlës: Qoftë bekuar Zoti, Hyji i Izraelit, që të dërgoi sot ty në takim me mua! Qoftë bekuar edhe urtësia jote
• 33 e qofsh bekuar edhe ti që më pengove sot të mos derdhi gjak e të mos hakmerrem me dorën time!
• 34 Se, pëdryshe, pasha Zotin, Hyjin e Izraelit, që më ndaloi të mos të të bëj keq, po të mos më kishe ardhur me kohë në takim, gjallë s'do t'i kishte mbetur deri në agimin e mëngjesit Nabalit asnjë mashkull.
• 35 Atëherë Davidi pranoi prej dorës së saj gjithçka i kishte sjellë ajo dhe i tha: Shko në paqe në shtëpinë tënde. Shiko: ta dëgjova fjalën: qofsh falur!
• 36 Abigajla u kthye te Nabali. Dhe ja, në shtëpi po bënte gosti, me të vërtetë një gosti mbretërish! Ishte shumë i gëzuar e krejtësisht i dehur. Ajo nuk i tregoi asgjë deri në mëngjes.
• 37 Në mëngjes, kur Nabalit i kishte dalë vera, gruaja e tij ia tregoi të gjitha. Atëherë e lëshoi zemra përbrenda në parzëm: u bë si gur.
• 38 Pasi kaluan dhjetë ditë, Zoti e goditi Nabalin e vdiq.
• 39 Kur e mori vesh Davidi se kishte vdekur Nabali, tha: Qoftë bekuar Zoti që e shpagoi fyerjen që ma bëri Nabali e që e ruajti shërbëtorin e vet të mos hakmerrej vetë dhe që të keqen që bëri Nabali e solli mbi kokën e tij.Atëherë Davidi dërgoi njerëzit për t'i thënë Abigajlës se kishte qëllim ta merrte për grua.
• 40 Shkuan, pra, djelmoshat e Davidit tek Abigajla në Karmel dhe i thanë: Davidi na ka dërguar tek ti për të të marrë për grua të tij.
• 41 Ajo u ngrit, u përkul në shenjë nderimi e tha: Ja, shërbëtorja jote është e gatshme t'ua lajë këmbët shërbëtorëve të imzotit.
• 42 U ngrit me nxitim Abigajla, hipi në gomar, pesë shërbëtoret e saja i shkuan pas. Ajo shkoi pas të dërguarve të Davidit dhe u bë gruaja e tij.
• 43 Davidi e kishte marrë për grua edhe Akinoamën prej Jezrahelit dhe të dyja ishin gra të tija.
• 44 Kurse Sauli Mikolën, bijën e vet, gruan e Davidit, ia kishte dhënë Faltiut, birit të Lajisit, që ishte prej Galimit.