Ne teologjine biblike, asgje nuk eshte rastesi. Kur lexojme shkrimet, shohim se Perendia perdor hije ne Dhiaten e Vjeter per te paralajmeruar driten e plote ne Dhiaten e Re. Nje nga paralelizmet me magjepses eshte ai midis Qengjit te Pashkes ne Eksod dhe Jezus Krishtit.

Ne Eksodi 12, situata ishte urgjente. Izraelitet nuk po pergatitnin thjesht nje darke; po pergatitnin mjetin e tyre te shpetimit. Perendia i udhezoi ta benin gati qengjin me nje qellim specifik: kur Engjelli i Vdekjes te kalonte permes Egjiptit, gjaku i qengjit mbi dyert e tyre do te sherbente si shenje mbrojtjeje.

Nese shtepia nuk e kishte bere gati qengjin dhe nuk e kishte lyer pragun, vdekja do te hynte brenda. Qengji ishte e vetmja gje qe qendronte midis familjes dhe gjykimit hyjnor.

Ashtu si izraelitet e veconin qengjin dite me pare per tu siguruar qe ishte i duhuri, Jezusi kalon permes nje procesi te ngjashem pergatitjeje para se te behej flijimi yne:

* Vajimi ne Betani (Gjoni 12:1-3, Mateu 26:6-13): Dy dite para Pashkes (sipas Mateut), Maria e Betanise derdh vaj nardi mbi Jezusin. Ky akt nuk ishte thjesht mirenjohje. Jezusi vete e identifikon si nje pergatitje per varrimin e Tij.

* Lidhja: Ashtu si qengji i Eksodit qe shenohej dhe behej gati per naten e gjykimit, Jezusi vajoset si Qengji i vertete qe po behej gati te perballej me vdekjen per llogari te te gjithe njerezimit.

Diferenca dhe ngjashmeria ketu jane mahnitese:

* Ne Eksod: Izraelitet bene gati qengjin qe vdekja fizike te "kalonte tej" dhe te mos u merrte bijte e parelindur.
* Ne Ungjill: Jezusi u be gati (u vajos dhe u flijua) qe gjykimi i perjetshem i mekatit te "kaloje tej" nesh. Ai u be pragu yne i lyer me gjak.

Pse ka rendesi kjo per ne sot? Ky paralelizm na tregon se plani i Perendise nuk ishte nje plan i minutes se fundit. Nga Egjipti e deri ne Betani, mesazhi eshte i njejte: Duhet nje qengj i bere gati qe vdekja te mos kete pushtet mbi shtepine.

Kur Maria hodhi vajin mbi Jezusin, ajo po deklaronte pa e ditur se Ai ishte "I Perzgjedhuri" qe do te qendronte para Engjellit te Vdekjes per ne. Ai nuk ishte thjesht nje mesues; Ai ishte Sakrifica e lyer me vaj, "Mburoja" jone e gjalle. Izraelitet duhej te besonin te udhezimi i Perendise per qengjin qe te shpetonin. Po sot, sa e kuptojme ne se Jezusi eshte e vetmja "dere e lyer me gjak" qe na mbron nga vdekja shpirterore?