Kopshti i Edenit perfaqeson nje nga misteret me magjepsese qe nderthur tekstin biblik me kerkimin shkencor, gjeografik dhe arkeologjik. Libri i Zanafilles ofron disa udhezime specifike gjeografike, duke permendur nje lume qe rridhte nga Edeni per te ujitur kopshtin, i cili me pas ndahej ne kater dege kryesore. Dy nga keto dege, Tigri dhe Eufrati, jane mjaft te njohura dhe burojne nga Malesia e Armenise ne Turqine lindore, duke rrjedhur permes Irakut te sotem, gje qe ka shtyre shume studiues ta kerkojne zanafillen e njerezimit pikerisht ne kete rajon te Lindjes se Afert.

Dy lumenjte e tjere te permendur ne Bibel, Pishoni dhe Gihoni, kane mbetur subjekt i debateve te ashpra shkencore pasi nuk ekzistojne me me keta emra. Disa gjeologe dhe satelite moderne kane zbuluar gjurmet e lumenjve te thare ne Gadishullin Arabik, sic eshte sistemi i lashte i lumit Kuajti, i cili mijera vite me pare rridhte drejt Gjirit Persik. Kjo ka cuar ne hipotezen shkencore se Kopshti i Edenit mund te kete qene ne nje zone qe sot ndodhet nen ujerat e Gjirit Persik, e cila disa mijera vite para Krishtit ishte nje lugine e pasur, e gjelber dhe jashtezakonisht pjellore.

Nga pikepamja e antropologjise dhe paleontekstit, shkenca konfirmon se rajoni i Gjysmehenes pjellore, ku perfshihet Mesopotamia, ishte djepi i revolucionit neolitik dhe i lindjes se bujqesise. Kalimi i njerezimit nga gjuetia dhe mbledhja e ushqimit ne punimin e tokes perkon mjaft mire me pershkrimin biblik te Edenit si nje vend ku njeriu u vendos per ta punuar dhe ruajtur ate. Kjo perputhshmeri mes te dhenave arkeologjike dhe tekstit te shenjte sugjeron se kujtesa kolektive e njerezimit e ka ruajtur kete rajon si vendlindjen e qyteterimit.

Nje tjeter teori shkencore dhe teologjike e zhvendos kerkimin me ne veri, prane liqenit Van ne Turqi apo ne rajonin e Tabrizit ne Iranin veriperendimor, ku burimet e ujit jane te bollshme dhe peizazhi malor perputhet me idene e nje kopshti te mbrojtur. Megjithate, ndryshimet e medha gjeologjike te shkaktuara nga permbytjet e lashta dhe levizjet tektonike e bejne pothuajse te pamundur percaktimin e nje pike te sakte me koordinata moderne. Ne fund te fundit, kerkimi per Edenin mbetet nje ure lidhese mes deshires shkencore per te zbuluar rrenjet tona dhe kuptimit shpirteror te nje gjendjeje harmonie te persosur.