Beselidhja e Vjeter Jobi: Guximi i tepruar i Jobit

• 1 Dëgjo, Job, çfarë dua të të them, vëru veshin fjalëve të mia!
• 2 Ja, e çela gojën time, le të më flasë gjuha në grykën time!
• 3 Biseda ime rrjedh nga zemra e drejtë, rngjyq të pastër do të thonë buzët e mia.
• 4 Shpirti i Hyjit më ka krijuar, Fryma e të Lumit jetë më dha.
• 5 Nëse mundesh, deh, më përgjigj, bëhu gati e ktheu nga unë!
• 6 Ja, si ti jam para Hyjit, nxjerrë nga e njëjta baltë si ti,
• 7 prandaj frikë s'dua të kesh prej meje, as të të rëndoj në mend s'e kam.
• 8 Pra, ti the; me veshë të dëgjova -mirë i ndieva fjalët që fole:
• 9 'Jam i pastër, faj nuk kam, i patëmetë e pa farë mëkati.
• 10 Halë në përpeq i jam unë atij, prandaj më mban për armik të vetin.
• 11 Këmbët e mia në pranga i futidhe e përcjell çdo hap timin.'
• 12 Këtu është faji, unë të themse njeriu me Hyj'n s'mund të matet!
• 13 Si, me Të ti do të pleqërohesh, pse në fjalë të tua gjegje s'jep?
• 14 Sepse Hyji flet një herë, të njëjtën gjë nuk e përsërit.
• 15 Në ëndërr, në vëgime natembi vdekatarë kur gjumi bie, kur mbi shtroja ëmbël flejnë,
• 16 ua hap veshët vdekatarëvedhe i tremb në vëgime nate
• 17 për ta shmangur vdekatarinprej punësh të liga, prej krenarisë për ta çliruar.
• 18 E shpirtin ia ruan nga gropa, rnjetën prej udhës në Nëntokë.
• 19 E qorton në shtrat me dhimbje, me dridhje eshtrash të papushim,
• 20 që der buka në jetë i ndyhet, më e shijshmja haje shpirtit të tij,
• 21 kur ndër sy i shkrihet mishi, kur kockat nën lëkurë i shihen,
• 22 kur i afrohet gropës së shkatërrimit, rnjeta e tij shtëpisë së vdekatarëve.
• 23 Nëse afër i ndodh një Engjëll, një Shtjellues ndër një mijë, ta kujtojë ç'ka për detyrë,
• 24 për të, mëshirë të ketë dhe të lutet:'Shpëtoje, Zot, të mos zbresë në gropë, e gjeta për të shpërblimin',
• 25 trupi atij do t'i përtërihetmë i freskët se në rini, do të kthehet në ditët e djalërisë!
• 26 Hyut i lutet e Ai e fal, me kënaqësi në f'tyrë sytë ia prir, e ia kthen njeriut drejtësinë.
• 27 Plot hare k'ndon para njerëzve:'Mëkatova, të drejtën e shkela, por Hyji s'më ndëshkoi për mëkate.
• 28 Ma shpëtoi shpirtin prej pështjerrës, qe, i gjallë, dritës i gëzohem!'
• 29 Ja, kështu Hyji vepron me njeriun dy, tri herë,
• 30 prej gropës shpirtin për t'ia ruajtur, për t'ia ndritur me dritë të të gjallëve.
• 31 Kujdes, Job, mirë më dëgjo:hesht se kam ende për të folur.
• 32 Por nëse ke gjë ti për të më thënë, më përgjigj, krejt lirisht fol, sepse më pëlqen të dalësh i drejtë.
• 33 Por nëse s'ke mua më dëgjo, hesht dhe unë do të të mësoj urtinë.