Beselidhja e Vjeter Jobi: Gomarit të egër lirinë kush ia dha?

• 1 A e di ti si në qeta pjellin dhitë e egra, a i ke vrojtur shytat se si shtohen?
• 2 A u numrove muajt e barrëse ua di kohën e pjelljes?
• 3 Ulen, shtrihen, nga fryti lirohenedhe dhimbjet fund u marrin
• 4 e kur pjella u forcohet, e lënë në mal, te ta më s'kthehen.
• 5 Gomarit të egër lirinë kush ia dha?Kush ia hoqi kresë ullarin?
• 6 Për banesë i dhashë shkretëtirën, vendbanim dheun e kripur.
• 7 E përbuz zhurm'n e qytetit, s'u vë vesh britmave të ndjekësve.
• 8 Endet maleve në kullota të veta, kërkon të gjejë çdo lloj blerimi.
• 9 A dëgjon të shërbejë bizoni?Në vathën tënde e kalon natën?
• 10 E heq për laku që të lërojë me kaun, vjen pas teje për të lëruar tokat?
• 11 A pse fort besim ti ke në tëe ia besuake punët e tua?
• 12 A beson se ai do të kthehetpër t'i sjellë në lëmë prodhimet?
• 13 Fleta e strucit gëzueshëm rreh, fletët e puplat t'lejlekut flut'rojnë!
• 14 Vezët e veta në tokë i lëshon, t'ia ngrohë pluhurit ia beson,
• 15 s'ka kujdes me këmbë të mos shkelen, egërsira se mundet t'i thyejë.
• 16 Me zogj të vet si me zogj të huaj sillet, s'e di se kot së koti lodhet.
• 17 Hyji atë e la të pamend, s'i dhuroi kuptim as dije.
• 18 Kur është koha krahët i rreh, përqesh kalë edhe kalorës!
• 19 A thua kalit ti ia dhe fuqinë, rnjelet në qafë ti ia dhurove?
• 20 A e bën ti të kërcejë si karkaleci, me hingëllimë gjithkënd të tmerrojë?
• 21 Kënaqshëm dheun gropon me thundër, pa farë frike sulet në trima.
• 22 Përbuz frikën, gjë s'e tremb, syri çap prej shpatës s'i bën.
• 23 Kukurra në vithe i troket, fishkëllon heshta e sh'gjeta vrastare!
• 24 Me tërbim përpin hapësirën, rngjë s'e ndal kur bie trumbeta!
• 25 Në zë të burisë ai felgron: 'Ha!', shumë larg luftës ia nuhat erën, të prijësve thirrjen, të ushtarëve urranë!
• 26 Dija jote i rrit puplat skifterit, e bën që fletët t'i kthejë nga jugu?
• 27 Ti urdhëron në qiell të prekë shqiponja, në kreshta të larta çerdhen të endë?
• 28 Në shkëmbinj ngul, në qeta banon, në moje të larta e përmbi kreshta.
• 29 Prej andej vëren prenë e vet, sytë prej së largu hollë ia ndajnë!
• 30 Zogjtë e saj me gjak ushqehen.Ku ka të vrarë, aty e ke!