Beselidhja e Re Luka: Jezusi dhe e shtuna

• 1 Një të shtunë, kur Jezusi po kalonte nëpër të mbjella, nxënësit e tij këputnin kallinj, i shkokëlonin në dorë dhe i hanin.
• 2 Atëherë disa farisenj thanë:Pse bëni çka s'është e lejueshme të bëhet të shtunën?
• 3 Jezusi iu përgjigj:A nuk keni lexuar çfarë bëri Davidi kur u urit ai dhe përcjellësit e tij?
• 4 [Si] hyri në Shtëpinë e Hyjit, i mori bukët e kushtimit, hëngri vetë dhe u dha të hanë edhe atyre që ishin me të, bukët, që s'kishte leje t'i hajë askush tjetër përveç priftërinjve?
• 5 Dhe u tha:Biri i njeriut është zotëria i të shtunës.Njeriu me dorë të thatë(Mt 12, 9-14; Mk 3, 1-6)
• 6 Një të shtunë tjetër Jezusi hyri në sinagogë e filloi të mësojë. Ishte aty një njeri që e kishte dorën e djathtë të thatë.
• 7 Skribët e farisenjtë nuk ia ndanin sytë a mos po shëron të shtunën, që, kështu, të kishin për çka ta paditnin.
• 8 Jezusi ua dinte mendimet e i tha njeriut që e kishte dorën e thatë:Çohu e dil në mes!Ai u ngrit e qëndroi në këmbë.
• 9 Atëherë Jezusi vazhdoi:Ju po ju pyes: a është e lejueshme të shtunën të bësh mirë apo të bësh keq, t'ia shpëtosh jetën ndokujt apo t'ia humbasësh?
• 10 Si i shikoi rreth e rrotull të gjithë, i tha atij:Shtrije dorën!Ai bëri ashtu e dora iu shërua.
• 11 Ata u tërbuan dhe kuvendonin mes tyre çka të ndërmarrin kundër Jezusit.Jezusi zgjedh dymbëdhjetë Apostujt(Mt 10, 1-4; Mk 3, 13-19)
• 12 Ndër ato ditë Jezusi shkoi në një mal për t'u lutur. Natën e kaloi duke iu lutur Hyjit.
• 13 Kur zbardhi drita, i thirri nxënësit e vet e prej tyre zgjodhi dymbëdhjetë, të cilët edhe i quajti apostuj:
• 14 Simonin, të cilin e quajti edhe Pjetër, Andreun, vëllanë e tij, Jakobin e Gjonin, Filipin e Bartolomeun,
• 15 Mateun, e Tomën, Jakobin e Alfeut, Simonin që quhej Zelltar,
• 16 Judën e Jakobit edhe Judën Iskariot, i cili u bë tradhtar.Shërbim popullit(Mt 4, 23-25)
• 17 Pastaj zbriti bashkë me ta e zuri vend në rrafshinë. Ishte aty një shumicë e madhe nxënësish të tij dhe një turmë e madhe e popullit prej mbarë Judesë, prej Jerusalemit dhe prej bregut të detit të Tirit e të Sidonit,
• 18 që kishin ardhur për ta dëgjuar e për t'u shëruar prej sëmundjeve të veta. Shëroheshin edhe ata që i mundonin shpirtrat e ndytë.
• 19 Të gjithë këta njerëz kërkonin ta preknin, sepse prej tij dilte një fuqi që shëronte gjithkënd.Lumturitë e mjerimet(Mt 5, 1-12)
• 20 Jezusi, si i drejtoi sytë e vet mbi nxënësit, thoshte:Të lumët ju, o skamnorë, sepse juve ju përket Mbretëria e Hyjit!
• 21 Të lumët ju që tani keni uri, sepse do të ngiheni!Të lumët ju që tani qani, sepse do të qeshni!
• 22 Të lumët ju kur njerëzit do t'ju urrejnë, kur do t'ju përjashtojnë prej rrethit të tyre, kur do t'ju poshtërojnë, kur do ta çmojnë emrin tuaj për të pandershëm për shkak të Birit të njeriut!
• 23 Atë ditë gëzohuni dhe kërceni sepse ju pret shpërblim i madh në qiell.Vërtet, në të njëjtën mënyrë vepruan edhe etërit e tyre me profetët!
• 24 Por, vaj për ju, o pasanikë, sepse e keni ngushëllimin tuaj!
• 25 Vaj për ju që tani jeni të ngopur, sepse do të pësoni uri!Vaj për ju që tani qeshni, sepse do të vajtoni e do të qani!
• 26 Vaj për ju, kur të gjithë njerëzit do t'ju lëvdojnë, sepse ashtu vepruan edhe etërit e tyre me profetët e rrejshëm!Dashuria kundrejt armiqve(Mt 5, 38-48; 7, 12a)
• 27 Por po ju them juve që më dëgjoni:'Duajini armiqtë tuaj, bëjuni mirë atyre që ju urrejnë,
• 28 bekojini ata që ju mallkojnë, lutuni për ata që dijekeqas ju mundojnë'.
• 29 Atij që të bie njërës faqe, ktheja edhe tjetrën! Atij që ta rrëmben pallton, mos ia ndal as këmishën!
• 30 Secilit që lyp prej teje, jepi, e atij që merr gjënë tënde, mos i kërko ta kthejë!
• 31 Si dëshironi t'ju bëjnë juve njerëzit, ashtu bëjuni edhe ju atyre!
• 32 Nëse i doni vetëm ata që ju duan, çfarë merite të veçantë pritni? Sepse edhe mëkatarët i duan dashamirët e vet.
• 33 Edhe nëse, [pra] u bëni mirë vetëm atyre që ju bëjnë mirë, çfarë merite të veçantë pritni? Aq bëjnë edhe mëkatarët.
• 34 E në qoftë se u huazoni vetëm atyre, prej të cilëve shpresoni se do t'ju kthejnë, ç'shpërblim do të keni? Edhe mëkatarët u huajojnë mëkatarëve, por që t'u kthehet aq sa dhanë.
• 35 Por ju duajini armiqtë tuaj, bëni mirë e huazoni pa pritur se do t'ju kthejnë gjë. Kështu do të jetë i madh shpërblimi juaj dhe do të jeni bijtë e të Tejetlartit Zot, sepse ai ua do të mirën edhe mosmirënjohësve e të këqijve.
• 36 Bëhuni edhe ju të mëshirshëm sikurse (edhe) Ati juaj është i mëshirshëm.Mos i gjykoni të tjerët(Mt 7, 1-5)
• 37 Mos gjykoni dhe nuk do të gjykoheni! Mos dënoni e nuk do të dënoheni! Falni e do të gjeni falje!
• 38 Jepni e do t'ju jepet: masë e mirë, e dendur, e tundur, me grumbull do t'ju jepet nën sqetullën tuaj: sepse me atë masë që të matni, do t'ju matet edhe juve në kthim.
• 39 U tha edhe shëmbëlltyrën:A mund t'i prijë i verbëri të verbërit? A thua s'do të bien të dy në gropë?
• 40 Nuk është nxënësi më i aftë se mësuesi; por, çdo nxënës plotësisht i aftësuar, do të jetë si mësuesi i vet.
• 41 Po pse e shikon lëmishten në sy të vëllait tënd e nuk e sheh traun në syrin tënd?
• 42 Si mund t'i thuash vëllait tënd: 'Vëlla, ndal ta heq lëmishtën, që ke në sy, ti që nuk e sheh traun në sy tënd? Shtiracak, nxirre më parë traun nga syri yt dhe atëherë do të shohësh qartë ta nxjerrësh lëmishten nga syri i vëllait tënd.Pema njihet prej fryteve të saj(Mt 7, 17-20; 12, 34b-35)
• 43 Nuk ka pemë të mirë që jep fryt të keq, as pemë të keqe që jep fryt të mirë.
• 44 Çdo pemë njihet prej frytit të saj. Nuk mblidhen fiq nga murrizi as nuk vilet rrush nga ferra.
• 45 Njeriu i mirë nxjerr të mirën nga visari i mirë i zemrës së vet, njeriu i keq nxjerr të keqen nga visari i keq: sepse goja i qet çka i ka zemra.Dy themelet(Mt 7, 24-27)
• 46 Pse më thiri: 'Zotëri, Zotëri!', e nuk bëni si ju urdhëroj?
• 47 Do t'ju tregoj se kujt i përngjan çdonjëri që vjen tek unë, që e dëgjon fjalën time e që e vë në veprim:
• 48 ai i përngjan njeriut, i cili, kur ndërtoi shtëpinë e vet, mihu dheun thellë dhe themelin e vuri mbi shkëmb. Ra vërshimi, lumi u vërsul mbi atë shtëpi, por nuk mundi ta tundë, sepse ishte e ndërtuar mirë.
• 49 Kurse ai që e dëgjon, por nuk e vë në veprim fjalën time, i përngjan njeriut, që e ndërtoi shtëpinë përmbi dhe; pa themel: u vërsul lumi e menjëherë e rrëzoi: ajo shtëpi u bë gërmadhë e madhe.