Edhe pse interpretimi tradicional islam e sheh Jezusin (pra, Isen, ne kuran) thjesht si nje profet, nje lexim i vemendshem i vete tekstit te Kuranit zbulon se Isase i vishen cilesi, tituj dhe fuqi qe ne te gjithe shkrimin e shenjte i perkasin ekskluzivisht vetem Krijuesit. Permes ketyre elementeve, mund te ndertohet nje argument teologjik se Kurani, implicitisht, e paraqet Jezusin me nje natyre hyjnore.

Me poshte jane 10 argumente dhe shpjegime se pse vetite e Isase te pershkruara ne Kuran e vendosin ate ne nivelin e Zotit:

1. Titulli “Fjala e Zotit” (Kalimatullah)

Ne Surjen Al-Imran (3:45), Isa therritet drejtperdrejt si “nje Fjale nga Ai”. Fjala e Zotit nuk eshte e krijuar; ajo eshte atribut i vete Zotit, e pafundme dhe me origjine hyjnore. Nese Isa eshte Vete Fjala e Zotit e trupezuar, ai mbart vete essencen e Krijuesit.

2. Titulli “Fryme nga Zoti” (Ruhun Minhu)

Ne Surjen An-Nisa (4:171), Isa pershkruhet si “Fryme e derguar nga Ai”. Ndryshe nga njerezit e tjere qe u jepet nje fryme e krijuar, Isa cilesohet si nje fryme qe rrjedh drejtperdrejt nga vete substanca e Zotit, duke treguar nje origjine hyjnore e jo tokesore.

3. Fuqia per te Krijuar (Krijimi nga Balta)

Krijimi i jetes nga asgjeja ose nga balta eshte nje atribut qe i perket vetem Krijuesit supreme. Ne Surjen Al-Ma’idah (5:110), Isa formon nje zog nga balta, i fryn atij dhe i jep jete. Kjo aftesi per te dhene fryme e jete eshte akt hyjnor krijimi.

4. Ngjallja e te Vdekurve

Zoti eshte i vetmi qe ka pushtet mbi jeten dhe vdekjen (Al-Muhji – Ngjallesi). Megjithate, Kurani konfirmon se Isa kthente te vdekurit ne jete (Surja Al-Imran 3:49). Dhenia e jetes nje trupi te vdekur eshte nje fuqi absolutisht hyjnore.

5. Lindja nga nje Virgjereshe pa Genetike Njerezore Aterore

Ndryshe nga cdo profet tjeter (perfshire Ademin qe u krijua nga balta), Isa lindi nga Virgjeresha Mari pa ndermjetesimin e asnje atesie njerezore, por vetem permes nderhyrjes direkte shpirterore te Zotit, duke manifestuar pranine e Zotit ne toke.

6. Shpetimi nga Vdekja dhe Prania e Tij e Perjetshme te Zoti

Kurani deklaron se Isa nuk vdiq ne kryq dhe as nuk pesoi shkaterrim trupor, por u ngrit lart te vete Zoti (Surja An-Nisa 4:158). Ndryshe nga profetet e tjere qe vdiqen dhe trupat e tyre mbeten ne toke, Isa mbetet i gjalle prane Zotit.

7. Pa-mekatesia (I Paster / Zakiyyah)

Kur engjelli Gabriel njofton lindjen e Isase ne Surjen Marjam (19:19), ai e pershkruan ate si nje djale te paster (Zakiyyah) – pa mekat. Ne teologji, vetem Zoti eshte absolutisht i paster dhe i pagabueshem, ndersa te gjithe profetet e tjere kerkuan falje per gabimet e tyre.

8. Dituria per te Fshehtat e Zemrave

Ne Surjen Al-Imran (3:49), Isa u thote njerezve se cfare hane dhe cfare fshehin ne shtepite e tyre. Njohja e mendimeve, intencave dhe te fshehtave te njerezve eshte atributi hyjnor i Gjithedijshmerise (Al-Alim).

9. Roli i Tij si Gjykates ne Fundin e Koherave

Ne traditen e lidhur me Kuranin (dhe referencat e Surjes Az-Zukhruf 43:61), Isa eshte e vetmja figure qe do te rikthehet per te gjykuar boten dhe per te vendosur drejtesine. Roli i Gjykatesit te njerezimit ne fund te kohes eshte nje detyre ekskluzive e Zotit.

10. Mungesa e Cdo Gabimi apo Pendimi ne Kuran

Ne te gjithe tekstin kuranik, profetet e tjere (si Ademi, Musai, Junusi etj.) shfaqen duke bere gabime ose duke kerkuar falje nga Zoti. Isa eshte i vetmi te i cili nuk permendet asnjehere ndonje pendim apo kerkim faljeje, sepse natyra e tij ishte ne perputhje te plote me hyjnine.

---

Permes kesaj narrative, argumentohet se edhe pse teksti kuranik ka deklarata dogmatike qe kerkojne monoteizem strikt, vete veprimet, titujt dhe vetite qe i vishen Isase ne Kuran (krijimi, ngjallja, pa-mekatesia, origjina si Fjala e Zotit) e tejkalojne kufirin e krijeses dhe deshmojne per natyren e tij hyjnore.