“Besojmja” eshte zemra e besimit te krishtere: nje permbledhje e shkurter, por jashtezakonisht e thelle e asaj qe Kisha ka besuar qe nga apostujt. Ajo na udhezon ne c’besojme, pse e besojme dhe si lidhemi me Hyjin permes ketyre te vertetave. Kur e shqiptojme, nuk rrefejme thjesht doktrinen – po shpallim identitetin tone si te krishtere.

—

Besoj ne Hyjin, Atin e gjithepushtetshem, krijuesin e qiellit e te Tokes.

Shprehim besimin ne Hyjin si Ate dashamires, por edhe te plotfuqishem, qe krijoi gjithcka qe ekziston – te dukshme e te padukshme.

Dhe ne Jezu Krishtin, Birin e tij te vetem, Zotin tone.

Pranojme se Jezusi eshte Biri i Hyjit, i barabarte me Atin, dhe njekohesisht Shpetimtari yne personal.

I cili u ngjiz prej Shpirtit Shenjt, lindi prej Virgjeres Mari.

Ky varg pohon misterin e misherimit: Hyji behet njeri permes nje mrekullie, pa mekat, nepermjet Marise.

Vuajti nen Ponc Pilatin; u kryqezua, vdiq dhe u varros.

Pranojme vuajtjen e vertete te Krishtit, jo simbolike – Ai hyri plotesisht ne plaget e njerezimit.

Zbriti nder te vdekur; te treten dite u ngjall se vdekuri.

Besojme fitoren e Tij mbi vdekjen – themeli i gjithe krishterimit.

U ngjit ne qiell dhe rri ne te djathten e Hyjit, Atit gjithepushtetshem.

Krishti ngrihet ne lavdi dhe mbreteron, duke ndermjetesuar per ne.

Prej andej do te vije perseri per te gjykuar te gjallet e te vdekurit.

Kjo shpreh shpresen dhe seriozitetin e dites se fundit: drejtesi dhe permbushje e plote.

Besoj ne Shpirtin Shenjt.

Shprehim besimin ne Hyjin qe banon ne ne, na shenjteron dhe udheheq Kishen.

Besoj ne kishen e shenjte katolike, ne bashkesine e shenjterve.

Ne nuk jemi te vetem – jemi pjese e nje trupi te gjalle, universal, ne bashkesi me te gjithe shenjtoret.

Besoj ne faljen e mekateve.

Pranojme fuqine e meshires se Hyjit, qe na rilind sa here pendohemi.

Besoj ne ringjalljen e trupit.

Besojme se shpetimi nuk eshte vetem shpirteror: Hyji do te na ngreje ne jete te re, trup e shpirt.

Dhe ne jeten e amshuar. Amen.

Pohimi i fundit – shpresa e perjetshme qe jep kuptim cdo gjeje qe bejme.

—

“Besojmja” perdoret ne meshe, ne ritet e pagezimit, ne katekizem, ne lutjet e perditshme dhe sa here kemi nevoje te rikujtojme themelin e besimit tone. Ajo ka vlere sepse eshte si nje harte shpirterore: na kthen tek e verteta e Hyjit, tek historia e shpetimit dhe tek shpresa qe Kisha ka shpallur brez pas brezi. Duke e shqiptuar, ne behemi pjese e rrjedhes dy mijevjecare te besimit – nje “po” qe e lidh zemren tone me Hyjin dhe me gjithe Kishen, ne toke dhe ne qiell.